Δευτέρα, 29 Δεκεμβρίου 2014

H ευχή μου!

“ Μήπως πρέπει να βάλουμε ένα καινούριο κανόνα στη ζωή μας...να προσπαθούμε πάντα να είμαστε λίγο πιο καλοί απ'όσο είναι απολύτως αναγκαίο; (….) Moυ αρέσει πολύ αυτή η φράση, αυτή η αντίληψη, επειδή μου υπενθυμίζει πως σαν ανθρώπινα όντα δε διαθέτουμε μόνο τη δυνατότητα να είμαστε καλοί, αλλά και την ελευθερία να επιλέξουμε πόσο καλοί θέλουμε να είμαστε”.
Το παραπάνω απόσπασμα είναι από το ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΌ βιβλίο “Θαύμα” των εκδόσεων Παπαδόπουλος.

Απ΄όλα τα δώρα, τις χάρες και τα χαρίσματα, αυτό που πιότερο εύχομαι είναι το δώρο της καλοσύνης.
Πιο πολύ και από την αγάπη, την καλοσύνη ελπίζω. Θα μου πεις, γίνεται καλοσύνη χωρίς αγάπη; Γίνεται. Όπως γίνεται και αγάπη χωρίς καλοσύνη. Μόνο που αυτή η δεύτερη μπορεί να σε διαλύσει. Τα έχεις ακούσει, τα έχεις δει, ίσως και να τα έχεις νιώσει στο πετσί σου τα εγκλήματα της αγάπης.
Η αγάπη μπορεί να σε σκοτώσει. Η καλοσύνη ποτέ. Μην με παρεξηγείς...Δεν μιλώ για αυτή την ιδανική αγάπη, όπως την ορίζει ο Απόστολος Παύλος στον ύμνο της αγάπης. Μιλώ για την άλλη, την ανθρώπινη. Εκείνη που θυμώνει, που ζηλεύει, που κάνει ασχήμιες, που κοιτά το συμφέρον της, που δεν υπομένει, που ξεπέφτει. Εκείνη που τη βαφτίζουμε, έρωτα, πάθος, πατριωτισμό, γονεϊκότητα, δικαιοσύνη, πίστη...
Βλέπεις είναι που την αγάπη εύκολα την μπερδεύεις με άλλα αισθήματα. Την καλοσύνη ποτέ.
Όπως και να τη δεις, είναι πάντα καθαρή και σκέτη καλοσύνη. Τι εννοώ. Ένας γονιός που χτυπάει το παιδί του, μπορεί να (νομίζει ότι) έχει αγάπη, αλλά σίγουρα δεν έχει καλοσύνη. Η καλοσύνη σε υποχρεώνει να φέρεσαι με ευγένεια. Η αγάπη όχι.
Η καλοσύνη μπορεί να έχει αγάπη, αλλά δεν εξαρτάται από αυτή. Δεν χρειάζεται να αγαπάς τον πλησίον σου, για να είσαι καλός μαζί του. Μπορεί να έχει πίστη, αλλά δεν ορίζεται από αυτή. Δεν χρειάζεται να πιστεύεις στον ίδιο Θεό με τον πλησίον σου, για να είσαι καλός μαζί του.
Το αποτέλεσμα της καλοσύνης είναι πάντα καλό.
Μερικές φορές, η αβίαστη καλοσύνη των ξένων, είναι περισσότερο σωτήρια από την αδηφάγα αγάπη των οικείων. Γιατί ό,τι βαφτίζεται αγάπη δεν είναι απαραίτητα καλό.
Άλλωστε μην ξεχνάμε... Η αγάπη παιδεύει. Η καλοσύνη χαϊδεύει. 
Η αγάπη είναι βαθιά, μπορεί να σημαδέψει. Η καλοσύνη είναι πλατιά, μπορεί να αγκαλιάσει. 
Η αγάπη είναι δεσμός. Η καλοσύνη είναι επίδεσμος.

Περισσότερη καλοσύνη λοιπόν, αυτό εύχομαι για όλους μας.
Καλοσύνη προς τους οικείους, τους ξένους, τον ίδιο μας τον εαυτό!









Κυριακή, 28 Δεκεμβρίου 2014

Tα μεγάλα ψέματα του μικρού Ερμή (η παράσταση)

Αν σκοπεύετε να δείτε κάποια θεατρική παράσταση τώρα στις διακοπές, μια από τις καλύτερες επιλογές που μπορείτε να κάνετε είναι η παράσταση"Τα Μεγάλα ψέματα του μικρου΄Ερμή", που παίζεται για δεύτερη χρονιά στη Μουσική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος «Λίλιαν Βουδούρη»  στο Μέγαρο Μουσικής, από τη ομάδα Κοπέρνικος.
Πρόκειται για τη θεατρική μεταφορά του ομώνυμου βιβλίου των Άγγελου Αγγέλου και Έμης Σίνη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Παπαδόπουλος και απευθύνεται σε παιδιά 5-9 ετών. Φυσικά και μεγαλύτερα παιδιά, αλλά και εμείς οι γονείς απολαμβάνουμε εξίσου την παράσταση.
Η παράσταση λοιπόν μας παρουσιάζει την ιστορία του μικρού Ερμή, ενός ζωηρού παιδιού με αχαλίνωτη φαντασία, που με πονηριά, μαεστρία και αρκετό θράσος καταφέρνει να κοροϊδέψει - για ίδιο όφελος - τους συγχωριανούς τους, εκμεταλλευόμενος τα ευάλωτα σημεία του καθενός.
Μια ιστορία που πέρα από το να καταδεικνύει τα προβλήματα που το ψέμα φέρνει σε εκείνον που το λέει, αποδεικνύει περίτρανα πως ο ψεύτης δεν είναι ο  μόνος φταίχτης, αφού το ψέμα του πρέπει να βρει δεκτικό έδαφος για να ανθίσει. Γιατί δεν πιστεύει κανείς, παρά τα ψέματα που εύχεται να ήταν αλήθεια. Δεν πιστεύει κανείς, παρά το ψέμα που κάνει τα πράγματα που θέλουν κόπο, υπομονή και επιμονή να φαντάζουν εύκολα και του χεριού μας.
Και ενώ ο μικρός Ερμής είναι εκείνος που πραγματικά φταίει, αρχίζουμε να αναρωτιόμαστε πόσο αθώοι είναι εκείνοι που πίστεψαν τα ευφάνταστα ψέματά του, κοροϊδεύοντας στην ουσία οι ίδιοι τους εαυτούς τους;
Θύτης και θύματα θα πάρουν το μάθημα τους και θα μάθουν να είναι αληθινοί στη σχέση τους όχι μόνο με τους άλλους, αλλά και με τον ίδιο τους τον εαυτό.

Η παράσταση ξεκινά με ένα μικρό δρώμενο το φουαγιέ της βιβλιοθήκης και σε βάζει αμέσως στο
πνεύμα αυτών που πρόκειται να ακολουθήσουν.
Η σκηνοθεσία είναι πολύ ευρηματική και οι δύο ηθοποιοί, καταφέρνουν  να ανταποκριθούν εξαιρετικά σε όλους τους ρόλους του έργου. Τραγουδούν, χορεύουν, αφηγούνται, ενώ μικρές μουσικές παύσεις, συνδέουν τα επεισόδια μεταξύ τους. Η σκηνή που ο μικρός Ερμής γίνεται ακόμα μικρότερος κάθε φορά που ξεφουρνίζει ένα καινούριο ψέμα, καθώς και η εμφάνιση της νεράιδας του δάσους είναι από τις πιο δυνατές της παράστασης.
Τα παιδιά, τουλάχιστον στην παράσταση που εμείς παρακολουθήσαμε, μπήκαν πραγματικά στην πλοκή του έργου, και έκαναν ότι μπορούσαν, να προειδοποιήσουν ή να βοηθήσουν τους ήρωες. Νομίζω ότι δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή και επιβράβευση για τους συντελεστές μιας παράστασης, από το να βλέπουν το κοινό τους τόσο συνεπαρμένο από την ιστορία! Και τα παιδιά είναι αληθινά. Δεν μπορείς να εκβιάσεις ούτε τη συμμετοχή, ούτε το χειροκρότημά τους!
Ήταν μια υπέροχη παράσταση! Στ' αλήθεια!!!

Και σίγουρα δεν θα χάσουμε και τη νέα μουσικοθεατρική παράσταση της ομάδας Κοπέρνικος με τίτλο «Απαγορεύεται η μουσική!» που απευθύνεται σε παιδιά 4-9 χρονών και μας υπόσχεται υπέροχες μουσικές και τραγούδια, διαδραστικά θεατρικά δρώμενα σε ένα θέαμα ποιότητας, μοναδικά ευρηματικό.

(photos:ticketservises.gr)

Δευτέρα, 22 Δεκεμβρίου 2014

Διάκριση

'Οταν στις 4 του Δεκέμβρη χτύπησε το τηλέφωνό μου και με ενημέρωσαν ότι διακρίθηκα με Εύφημο μνεία στο διαγωνισμό της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς, η χαρά μου ήταν απερίγραπτη. Όταν στις 19 του Δεκέμβρη, πήρα το βραβείο από τα χέρια της ίδιας της Κας Λίτσας Ψαραύτη, η συγκίνηση μου έγινε απερίγραπτη. Για μένα ήταν άλλη μια απόδειξή ότι τα πιο ιδιαίτερα δώρα, έρχονται ακριβώς τη στιγμή που τα χρειάζεσαι περισσότερο. Ενα μεγάλο ευχαριστώ!



Τετάρτη, 10 Δεκεμβρίου 2014

Ο Ευγένιος Τριβιζάς σε νέα Χριστουγεννιάτικα βιβλία.

Το μυστήριο των τριών κλεμμένων δώρων
Από τις εκδόσεις Ψυχογιός κυκλοφορεί το παιδικό βιβλίο Χλαπατσούληδες. Το μυστήριο των τριών κλεμμένων δώρων του Ευγένιου Τριβιζά.

 Ο Χαράλαμπος Χλαπατσούλης πέφτει σε κατάσταση απελπισίας όταν η οικογένειά του του ζητάει πανάκριβα, επικίνδυνα και δυσεύρετα χριστουγεννιάτικα δώρα.
Ο συνάδελφός του όμως στη μακαρονοποιία «Ρουφινόξ», Αρχέλαος Τζουτζουφλέκης, του προτείνει την ιδανική λύση: ένα σχέδιο για την εφαρμογή του οποίου δε θα χρειαστούν τίποτα παραπάνω από ένα τσουβάλι μπαγιάτικο τραχανά, μια ξεφτισμένη κουρελού, μια τρύπια σαμπρέλα και μερικά πολύχρωμα περιτυλίγματα.
Το σχέδιο όμως δεν εξελίσσεται σύμφωνα με τις προβλέψεις του, και οδηγεί τον Χαράλαμπο Χλαπατσούλη στις πιο απίθανες και σπαρταριστές περιπέτειες που μπορεί να βάλει ο νους του ανθρώπου, όταν σε ένα κακόφημο μπαρ συναντάει έναν διαρρήκτη με το τατουάζ μιας σαύρας στο μπράτσο και έναν νάνο με κόκκινες φαβορίτες.



Η ΘΑΥΜΑΣΤΗ ΚΑΜΗΛΑ
εικονογράφηση: Νίκος Κούτσης
Eκδόσεις: Ίκαρος

Ο Αχμέτ Χαμαμέτ, ο μοναχικός βεδουίνος, έχει μια καμήλα που   τον συνοδεύει ακούραστη σε όλα του τα ταξίδια. Είναι η παρηγοριά, η ελπίδα και η μοναδική παρέα του. Έτσι, όταν η καμήλα τού εκμυστηρεύεται το όνειρό της να γίνει ανάλαφρη σαν ελαφίνα και του ζητάει να την απαλλάξει από την καμπούρα της, ο βεδουίνος  δε διστάζει ούτε στιγμή.
Η οργιαστική φαντασία του Ευγένιου Τριβιζά και η έμπειρη  πένα του Νίκου Κούτση ζωντανεύουν με συναρπαστικό τρόπο  τα πολύβουα αραβικά παζάρια, τα κακόφημα λιμάνια, τους ομιχλώδεις δρόμους του Λονδίνου, τις αίθουσες αναμονής αισθητικών χειρουργών, τις μαγευτικές οάσεις, τις μανιασμένες αμμοθύελλες και τις μαυλιστικές οφθαλμαπάτες που συνθέτουν τη σπαρταριστή, αλλά και τραγική αυτή αλληγορία.



ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΗΣ ΛΟΥΛΑΣ ΣΤΡΟΥΜΠΟΥΛΟΥΛΑΣ. 

Εικονογράφος: Ράνια Βαρβάκη
Εκδόσεις: Ψυχογιός

Αυτά τα Χριστούγεννα ο Ευγένιος Τριβιζάς μας διηγείται την ιστορία μιας γαλοπούλας: της Λούλας Στρουμπουλούλας, που μεγαλώνει και παχαίνει καλομαθημένη και χαρούμενη στο σπίτι του ζεύγους Ζαρζαφούτη. Μιας γαλοπούλας που τη βραδιά των Χριστουγέννω της μέλη να γίνει το επίκεντρο, όχι της προσοχής, αλλά του γιορτινού τραπεζιού της οικογένειας και των καλεσμένων της.
Μια γαλοπούλας, που όμως δεν δέχεται αδιαμαρτύρητα τη μοίρα της, αλλά καταφεύγει σε ένα σωρό ξεκαρδιστικά κόλπα και τεχνάσματα για να γλυτώσει από αυτή.
Τα Χριστούγεννα της Λούλας Στρουμπουλούλας, είναι η ιστορία φιλίας ανάμεσα σε μια πανέξυπνη γατούλα και μια όχι τόσο έξυπνη, αλλά σίγουρα γενναία γαλοπούλα, που θα καταφέρουν τελικά να περάσουν τα Χριστούγεννα μόνες, χορεύοντας βαλς, σε ένα σπίτι του οποίου οι ιδιοκτήτες και οι καλεσμένοι τους, εγκατέλειψαν αιφνίδια και επεισοδιακά.
Και ο λόγος; αναζητήστε τον μέσα σε μια πήλινη σβούρα με τις ροζ και πράσινες ρίγες στη σοφίτα του σπιτιού!

Παρασκευή, 5 Δεκεμβρίου 2014

Επίσκεψη στο Αττικό πάρκο.

Αυτές τις γιορτές σκεφτείτε να χαρίσετε ένα διαφορετικό δώρο στα παιδιά, τα εγγόνια ή τα βαφτιστήρια σας. Χαρίστε τους μια εμπειρία. Κάτι που θα θυμούνται για πάντα και θα χαραχτεί σαν μια όμορφη ανάμνηση στο μυαλό και την καρδία τους. 
Και μια από τις πιο όμορφες και διασκεδαστικές εμπειρίες που μπορείτε να μοιραστείτε με ένα παιδί, μικρό ή μεγαλύτερο είναι η επίσκεψη σε ένα ζωολογικό πάρκο. Πόσο μάλλον στο μοναδικό που διαθέτουμε στην Ελλάδα: στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο.
Με πολύ εύκολη πρόσβαση από όποιο σημείο της Αττικής κι αν ξεκινήσετε, το Αττικό Ζωολογικό Πάρκο αποτελεί έναν μοναδικό ψυχαγωγικό και εκπαιδευτικό προορισμό για οικογένειες με παιδιά, αλλά και για όλες τις ηλικίες! Μόλις 20 λεπτά από το κέντρο της Αθήνας, σε μια έκταση 200 στρεμμάτων, θα θαυμάσετε 2.000 ζώα από 5 ηπείρους και θα μάθετε πολλές συναρπαστικές πληροφορίες για την ζωή και τις συνήθειές τους.  Ο λύκος, το λιοντάρι, η τίγρης, η αλεπού, η αρκούδα, το φίδι, ο λαγός, η χελώνα, οι πιγκουίνοι και τόσα άλλα ζώα που τα παιδιά γνωρίζουν μόνο από τα παραμύθια, ή τα μεγαλύτερα παιδιά από ντοκιμαντέρ την τηλεόραση, βρίσκονται εκεί μπροστά στα μάτια τους, σε απόσταση λίγων μέτρων, ζωντανά, να τα παρατηρήσουν και να τα θαυμάσουν, γιατί όχι και να αγγίξουν κάποια από αυτά.
Το Αττικό Πάρκο διαφέρει και σε κάτι άλλο που το καθιστά ξεχωριστό. Ο χώρος που ζουν τα ζώα είναι από τους μεγαλύτερους συγκριτικά με άλλα παρόμοια πάρκα, κάτι που γίνεται αμέσως αντιληπτό και στον επισκέπτη.
Το  Αττικό πάρκο διαθέτει την τρίτη μεγαλύτερη συλλογή πουλιών στο κόσμο, ζώα της φάρμας για τους μικρότερους επισκέπτες καθώς και 3 πολύ εντυπωσιακά μεγάλα κλουβιά - μικρογραφία τριών ηπείρων -  στα οποία οι επισκέπτες μπορούν να περπατήσουν και να θαυμάσουν την αντίστοιχη ορνιθολογική πανίδα και χλωρίδα. Περιηγηθείτε στον "Κόσμο των ερπετών, γνωρίστε σπάνια ζώα της Ελληνικής πανίδας, θαυμάστε την Αφρικάνική Σαβάνα και την Περιοχή της ερήμου, περπατήσετε στο Δάσος των Μαϊμούδων, γνωρίστε τη Γη των Τσίτα και μην παραλείψετε σε καμία περίπτωση να θαυμάσετε τα πιο ευφυή
photo:talcmag.gr
θηλαστικά της θάλασσα, τα δελφίνια, σε ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που πραγματικά θα σας μαγέψει και ίσως σας...μουσκέψει ελαφρά! 
Στα μελλοντικά σχέδια του Αττικού Πάρκου, περιλαμβάνεται επίσης η επέκταση των εγκαταστάσεων με τη «Δεινοσαυρόπολη» - ένα Μουσείο Εξέλιξης με έμφαση στην εποχή των Δεινοσαύρων καθώς και την «Ωκεανόπολη», ένα μεγάλο, πρότυπο ενυδρείο.
Μη χάσετε λοιπόν την ευκαιρία αυτές τις γιορτές να επισκεφθείτε το πάρκο εκμεταλλευόμενοι την προσφορά για το Οικογενειακό Εισιτήριο για 4 άτομα (2 ενήλικες και 2 παιδιά) στη τιμή των 48 €!
Στο πάρκο θα βρείτε επίσης παιδική χαρά, μαγαζί με σουβενίρ, καφετέρια και 3 χώρους πικνίκ. 
Το Αττικό Πάρκο λειτουργεί καθημερινά, 365 μέρες το χρόνο, από τις 9πμ έως την δύση του ηλίου. 


Και για το μήνα Δεκέμβριο: Περιβαλλοντική βιωματική μάθηση για παιδιά ηλικίας 6 έως 12 ετών. Περιλαμβάνει την επαφή με τα ζώα και πολλές άλλες δραστηριότητες μέσα στη ζεστή αίθουσα του Εκπαιδευτικού Κέντρου και έξω στο χώρο του Αττικού Πάρκου. Μάθετε περισσότερα εδώ http://bit.ly/1ytvvmw

Θέση Υαλού - Σπάτα, 
τηλ: 2106634724, 

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Tα πιο εύκολα Χριστουγεννιάτικα σπιτάκια!

Οι δασκάλες στο Νηπιαγωγείο, μας ζήτησαν να προτείνουμε κάποιο εύκολο γλυκάκι ή κατασκευή για τη Χριστουγεννιάτικη γιορτή των παιδιών.
Να λοιπόν η πρόταση μου, που συνδιάζει και γλυκό και κατασκευή. Είναι πανεύκολο να γίνει και πέρσι που τα φτιάξαμε για πρώτη φορά, παιδιά, ανήψια και βαπτιστήρια τα λάτρεψαν!
Το καλό είναι ότι μέσα σε κάθε σπιτάκι μπορεί να κρύψεις ένα μικρό δωράκι έκπληξη (smarties, σοκολατάκια, ζωάκια μινιατούρες κλπ).

Η συνταγή είναι στο ακόλουθο link:
Χριστουγεννιάτικα σπιτάκια από πτι-μπερ  και εδώ είναι το δικό μας αποτέλεσμα.
Φυσικά υπάρχουν δεκάδες τρόποι να τα διακοσμήσετε!
Όρεξη και φαντασία να υπάρχει :-)


Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Τα μεγάλα ψέματα του μικρού Ερμή

Μια ιστορία για τα ψέματα και τις συνέπειές τους.
Μια ιστορία για τα ψέματα που φέρνουν μπερδέματα.
Μια ιστορία για τον ψεύτη, που μόνο τον πρώτο χρόνο χαίρεται, κατά τη σοφή, λαϊκή παροιμία.
Μια ιστορία αστεία, με σαφή αναφορά στο κλασσικό παραμύθι του ψεύτη βοσκού και στοιχεία από τα λαϊκά παραμύθια.
Η ιστορία του μικρού Ερμή, ενός ζωηρού παιδιού με αχαλίνωτη φαντασία, που με πονηριά, μαεστρία και αρκετό θράσος καταφέρνει να κοροϊδέψει - για ίδιο όφελος - τους συγχωριανούς τους, εκμεταλευόμενος τα ευάλωτα σημεία του καθενός.
Μια ιστορία που πέρα από τα προβλήματα που το ψέμα φέρνει σε εκείνον που το λέει, αποδυκνύει περίτρανα πως ο ψεύτης δεν είναι ο  μόνος φταίχτης, αφού το ψέμα του πρέπει να βρει δεκτικό έδαφος για να "πιάσει". Γιατί δεν πιστεύει κανείς, παρά τα ψέματα που εύχεται να ήταν αλήθεια. Δεν πιστεύει κανείς, παρά το ψέμα που κάνει τα πράγματα που θέλουν κόπο, υπομονή και επιμονή να φαντάζουν εύκολα και του χεριού μας.
Και ενώ ο μικρός Ερμής είναι εκείνος που πραγματικά φταίει, αρχίζουμε να αναρωτιώμαστε πόσο αθώοι είναι εκείνοι που πίστεψαν τα ευφάνταστα ψέματά του, κοροϊδεύοντας στην ουσία οι ίδοι τους εαυτούς τους;
Θύτης και θύματα θα πάρουν το μάθημα τους και θα μάθουν να είναι αληθινοί στη σχέση τους όχι μόνο με τους άλλους, αλλά και με τον ίδιο τους τον εαυτό.

Το βιβλίο έχει γίνει και παράσταση και σύντομα θα σας μεταφέρουμε και την θεατρική μας εμπειρία!

Συγγραφέας: Άγγελος Αγγέλου - Έμη Σίνη
Εικονογράφος: Αγγελος Αγγέλου
Εκδόσεις: Παπαδόπουλος

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Δωρεάν παιδικά e-books με αφήγηση!

Οι όμορφες ιστορίες γίνονται ακαταμάχητες όταν ζωντανεύουν στα χείλη χαρισματικών αναγνωστών. Στην ιστοσελίδα του Μικρού Αναγνώστη, μπορούμε να ακούσουμε δωρεάν αποσπάσματα ή ολόκληρες ιστορίες αγαπημένων συγγραφέων, διαβασμένες από γνωστούς ταλαντούχους ηθοποιούς, ενώ τις διαβάζουμε παράλληλα γυρνώντας τις σελίδες του ψηφιακού βιβλίου!

Σήμερα, Ημέρα για τα Δικαιώματα του παιδιού, ας επισκεφτούμε το παρακάτω link για να παρακολουθήσουμε και να ακούσουμε το βιβλίο "Όλοι γεννιόμαστε ελεύθεροι" 

Δείτε την πλήρη λίστα των διαθέσιμων βιβλίων, μεταξύ των οποίων και αρκετά Χριστουγεννιάτικα.

Καλή ακρόαση!

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Ο Νικόλας και η Έλλη

Μια πολύ τρυφερή ιστορία, που όπως ας πληροφορεί η συγγραφέας, στηρίζεται σε αληθινό γεγονός.
Η ιστορία του Νικόλα και της Έλλης. Μια διαφορετική ιστορία αγάπης. Ανάμεσα σε ένα άνθρωπο και ένα αγριο ζώο.
Ανάμεσα σε ενα παιδί και ένα ελέφντα.

Ο Νικόλας επισκέπτεται την Έλλη στο ζωολογικό κήπο και η Έλλη απολαμβάνει να τον συναντά.
Ο Νικόλας γίνεται φίλος με την Έλλη και η Έλλη μαθαίνει να αναγνωρίζει τον Νικόλα.
Ο Νικόλας αγαπά την Έλλη και η Έλλη αγαπά τον Νικόλα.

Και επειδή αγαπώ αληθινά σημαίνει συναισθάνομαι, ο Νικόλας καταλαβαίνει ότι η Έλλη είναι λυπημένη. Είναι λυπημένη γιατί είναι μόνη. Βάζοντας τον εαυτό του στη θέση της, αντιλαμβάνεται πως ο εγκλεισμός της και ο βίαιος αποχωρισμός από την οικογένεια της είναι κάτι πολύ σκληρό και αποφασίζει να δράσει. Βάζοντας την ευτυχία της φίλης του, πάνω από τη δική του ανάγκη να την έχει κοντά του, ξεκινά μια εκστρατεία επιστροφής της στο φυσικό της περιβάλλον. Κάνει ότι μπορεί και καταφέρνει να εμπλέξει και άλλους στη δράση του. Ο Νικόλας μας δείχνει πως τελικά αυτό που μετρά, δεν είναι το τελικό αποτέλεσμα της δράσης μας, αλλά η απόφαση να κάνουμε κάτι. Να αφήσουμε τη βολή μας,να παραμερίσουμε τις δυσκολίες και να πράξουμε αυτό που η καρδιά και η λογική μας προστάζει.


Πέρα από τα σαφή φιλοζωικά/ περιβαλλοντικά μηνύματα του βιβλίου, η μεγάλη του αξία έγκειται στην καλλιέργεια της ενσυναίσθησης. Η προτροπή να βάζουμε τον εαυτό μας στη θέση του άλλου, είτε πρόκειται για έναν άλλο άνθρωπο, είτε για οποιοδήποτε πλάσμα της φύσης. Το "μην κάνεις ό,τι δεν θα ήθελες να σου κάνουν", είναι ίσως ο πιο ισχυρός ηθικός νόμος που έχει δοθεί στην ανθρωπότητα. Αν αυτό και μόνο το νόμο σεβόμασταν και εφαρμόζαμε, οι ζωές μας θα ήταν όμορφες, ελεύθερες και απλές. Και αυτόν ακριβώς το νόμο έρχεται πολύ όμορφα να μας θυμίσει η ιστορία του Νικόλα και της Έλλης.

Συγγραφέας: Μαρίνα Μιχαηλίδου - Καδή
Εικονογράφηση: Βασίλης Παπατσαρούχας
Εκδόσεις: Πάργα

Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2014

Χριστουγεννιάτικη κατασκευή

Μπήκαμε και επίσημα σε εορταστικό κλίμα! Η πρώτη μας Χριστουγεννιάτικη κατασκευή για φέτος είναι γεγονός! Αύριο θα τη δωρίσουμε στη γιαγιά μας!

Θα χρειαστείτε:
28 ρολλά υγείας
1 ρολλό κουζίνας κομμένο στη μέση για "κορμό"
λευκή τέμπερα και πινέλο για να βάψετε τα ρολλά
χρυσόσκονη της σε χρώμα της αρεσκείας σας
Ατλακόλ και πινέλο (ώστε να κολλήσει η χρσυόσκονη)
κόλλα σιλικόνης για να κολλήσετε μεταξύ τους τα ρολλά καθώς και τα σοκολατάκια στη θέση τους
κορδέλα για το αμπαλάζ.

Καλή διασκέδαση!








Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014

Το κόκκινο φόρεμα της Σαβέλ

Ένα από τα βιβλία που αγάπησα πολύ από το πρώτο κιόλας διάβασμα.
Ένα ανεπιτήδευτο βιβλίο, μια ιστορία που ρέει όμορφα και απλά, που διατρέχει τη ζωή της μικρής Σαβέλ σαν ένα ποτάμι που κυλά.
Η Σαβέλ είναι ένα από τα πολλά παιδιά πρόσφυγες, που αναγκάστηκαν βίαια και απρόσμενα να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και τους ανθρώπους που αγαπούν για να μεταφερθούν σε τόπους ξένους. Μόνο της ενθύμιο από τη ζωή που άφησε πίσω, το κόκκινο φόρεμα που της χάρισε η γιαγιά στα γενέθλιά της. 
Κι εδώ έρχεται η εξαιρετική εικονογράφηση της Ντανιέλας Σταματιάδη, που παρά το γνώριμο ύφος της, καταφέρνει κάθε φορά να μας ξαφνιάζει με τον τρόπο που διηγείται τις ιστορίες που της δίνονται.
Η  εικονογράφηση είναι ασπρόμαυρη, με μόνο έγχρωμο στοιχείο το κόκκινο φόρεμα της Σαβέλ. Και είναι τόσο έντονη αυτή η αντίθεση, ανάμεσα στον ασπρόμαυρο, καινούριο κόσμο και το κόκκινο σαν αίμα φόρεμα, όσο δυνατά είναι τα συναισθήματα της μικρής προσφυγοπούλας. Το φόρεμα είναι ό,τι τη συνδέει με το παρελθόν, την πατρίδα, τη ζωή και τα πρόσωπα που αποχωρίστηκε. Αρνείται πεισματικά να το αποχωριστεί, λες κι αυτό θα σήμαινε ότι αποχωρίζεται για πάντα τη ζωή που έζησε. Το φόρεμα κυριαρχεί στην ασπρόμαυρη ζωή της, στο σχολείο, στις ζωγραφιές, στα όνειρά της.. 
Η γραφή είναι τριτοπρόσωπη και μας βάζει στη θέση του παρατηρητή. Σαν να μας σπρώχνει να προσέξουμε, όλες τις μικρές Σαβέλ, που υπάρχουν γύρω μας, στην γειτονιά μας, στο σχολείο των παιδών μας...Η ίδια η Σαβέλ παραμένει μέχρι το τέλος σιωπηλή. 
Όμως ο χρόνος περνά κι έρχεται να δείξει στη Σαβέλ, ότι δεν μπορεί να μένει εγλωβισμένη στο παρελθόν. Η ζωή τρέχει και δεν σταματά μπροστά στην απώλεια. Η απώλεια με τον καιρό γίνεται ρούχο στενό που πρέπει να απεκδυθεί. Το ρούχο της χαράς περιμένει να φορεθεί, τα χέρια της φιλίας να την παρηγορήσουν, το βάλσαμο του παιχνιδιού να τη γιατρέψει. 
Έτσι η Σαβέλ θα καταφέρει να τακτοποιήσει όμορφα το παρελθόν στην καρδιά της και να βγει να συναντήσει τη ζωή που την προσκαλεί.  Κι ο αναγνώστης θα τη δει να του χαμογελά στην τελευταία σελίδα του βιβλίου, με τα μεγάλα καστανά της μάτια να λάμπουν, με φόντο ένα κόσμο διαφορετικό, φιλόξενο όμως και χρωματιστό.

Συγγραφέας: Μαρίνα Μιχαηλίδου - Καδή
Εικονογράφος: Ντανιέλα Σταματιάδη
Εκδόσεις: Πάργα.



Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2014

Η Εύη όλο χορεύει και χορεύει.

Μετά τον Όλιβερ, η Birgitta Sif, μας συστήνει την Εύη, που όλο χορεύει και χορεύει.

Η Εύη είναι κι αυτή μοναχική και ντροπαλή όπως ο Όλιβερ. Η μεγάλη της αγάπη είναι ο χορός. Χορεύει παντού, με κάθε αφορμή. Ο ρυθμός την παρασέρνει όπως το φύσημα του ανέμου κάνει τα φύλλα να στροβιλίζονται. Τόσο όμορφα, τόσο φυσικά! Η Εύη όλο χορεύει και όλο μεγαλώνει. Και μια μέρα έχει μεγαλώσει τόσο, που καταλαβαίνει ότι τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα επάνω της. Κι αυτό την κάνει να νιώσει άβολα. Την κάνει να σταματήσει να χορεύει. Την κάνει να ξεχάσει πόσο πολύ αγαπάει το χορό. Η επιβολή της "κανονικότητας", αποδεικνύεται ισχυρότερη από την αγάπη της για το χορό. Είναι όμως αλήθεια έτσι;

Η Εύη θα χρειαστεί μια, ίσως και δυο μικρές αφορμές, για να θυμηθεί και να καταλάβει ότι δεν αγαπά απλά το χορό, αλλά ότι o χορός είναι κομμάτι του είναι της. Είναι ο τρόπος της να συνδέεται με τον εαυτό της και να επικοινωνεί με τα ζωντανά πλάσματα γύρω της.
Και από τότε η Εύη, όλο χορεύει και χορεύει. Την έχετε προσέξει κι εσείς;



Συγγραφέας: Birgitta Sif
Εκδόσεις: Ίκαρος

Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Πρέπει να ελευθερώσω το παιδί!

Δεν ξέρω αν αυτό το βιβλίο θα το αγαπήσουν περισσότερο οι μαμάδες ή τα παιδιά τους!
Γιατί αποδεικνύει περίτρανα, τι είναι διατεθειμένη να κάνει και πόσο μακριά είναι ικανή να φτάσει μια μαμά, όταν (νόμιζει ότι) το παιδί της κινδυνεύει. Και φυσικά πόσο ισχυρές είναι δυο μαμάδες μαζί. Περισσότερο από αστυνομικούς, δημάρχους, υπουργούς και βασιλιάδες!

Μια από τις πιο διασκεδαστικές ιστορίες για παιδιά προσχολικής ηλικίας που διάβασα τελευταία! 

Αναρωτιέμαι όμως, τι να ψιθύρισε ο μάγειρας στο αυτί του βασιλιά και τον έπεισε να τηλεφωνήσει στον υπουργό, που με τη σειρά του τηλεφώνησε στο δήμαρχο, κι εκείνος στον αστυνόμο.... 
Μήπως τελικά οι μεγάλες αποφάσεις των ανδρών περνάνε πρώτα από το στομάχι ;-)

Συγγραφέας - Εικονογράφος: Τζέφρι ντε Πεναρτ
Εκδόσεις: Παπαδόπουλος
Διάβαστε το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου στο παρακάτω link: Πρέπει να ελευθερώσω το παιδί!

Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2014

Η Μόμο

Συναρπαστική παραβολή, αλληγορικό παραμύθι, παραμυθένιο μυθιστόρημα, έχουν δοθεί τόσοι χαρακτηρισμοί σε αυτό το βιβλίο του  Μίχαελ Εντε. Ένα βιβλίο αλληγορικό, αλλά και προφητικό, ένα βιβλίο που πραγματεύεται την έννοια του χρόνου, σε μια ιστορία δεν μπορείς να την τοποθετήσεις ξεκάθαρα σε μια συγκεκριμένη χρονική διάσταση. Γράφτηκε χρόνια πριν, μιλά για το παρόν και καθρεφτίζει το μέλλον που συνεχώς γίνεται.

Η ηρωίδα το βιβλίου η μικρή Μόμο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί το θηλυκό δίδυμο του Μικρού Πρίγκιπα. Προσεγγίζει τον κόσμο με την αθωότητα, την αγνότητα και την ίδια ανοιχτή στα θαύματα και στους ανθρώπους καρδιά, που το έκανε και ο ήρωας του Εξιπερί.
Βρέθηκε στον κόσμο μας, κανείς δεν ξέρει πως, κανείς δεν ξέρει πότε. “Όσο θυμάμαι υπήρχα από πάντοτε” απαντάει η ίδια.

Θα μπορούσαν να γραφτούν σελίδεςαναλύσεων για το συμβολικό πρόσωπο της Μόμο. 
Για όλα τα θαυμαστά και παράδοξα που λαμβάνουν χώρα στην ιστορία αυτή.
Για τους γκρίζους άνδρες με τα σκοτεινά πρόσωπα και τα άσβηστα στο στόμα τους πουράκια, τους ίδιους που κλέβουν το χρόνο των ανθρώπων, για τον ακοίμητο Μαστρο-'Ωρα, που θα γνωρίσει τον ένα και μοναδικό ύπνο στη ατελεύτητη ζωή τους, για την αινιγματική χελώνα Κασσιόπεια, για τον Τζίτζη, που μετέτρεψε τις ιστορίες του σε τηλεθέαση και στέρεψε από αυτές, για τον Μπέμπο τον οδοκαθαριστή, που εξαγοράζει χρόνο σκουπίζοντας αδιάκοπα τους δρόμους, για τα παιδιά που κλείστηκαν σε παιδικούς σταθμούς, εκεί που “τα παιχνίδια προγραμματίζονταν πάντα από τους επιστάτες και ήταν τέτοια που μπορούσαν να τους διδάξουν κάτι χρήσιμο”, για τους ανθρώπους που "κάνοντας οικονομία στο χρόνο δεν συνειδητοποιούσαν πως κάνανε οικονομία σε κάτι τελείως διαφορετικό, κάνανε οικονομία στην ίδια τους τη ζωή! Γιατί ο χρόνος είναι ζωή και η ζωή κατοικεί στην καρδιά. Και όσο περισσότερη οικονομία κάναν, τόσο λιγότερο ζούσαν πραγματικά".

Το βιβλίο αποτελεί μια αλληγορική πραγματεία στην έννοια του χρόνου. Είναι τόσο κοντά στο σήμερα, που είναι να θαυμάζεις την διορατικότητα του συγγραφέα, που σαράντα χρόνια πριν, εκεί που ο κόσμος μόλις είχε αρχίσει να αλλάζει και να μεταβάλλεται σε αυτό που είναι σήμερα, μπόρεσε να περιγράψει με τόση ευαισθησία και ακρίβεια αυτό που βιώνουμε στις σύγχρονες μεγαλουπόλεις. Τη βιασύνη να προλάβουμε, να ανταποκριθούμε,να πετύχουμε, να πλουτίσουμε, να αποκτήσουμε, να (κατ-) έχουμε. Αλλά και την φτώχεια που μαστίζει τις ψυχές μας, τη μοναξιά της επιτυχίας, τις επιφανειακές σχέσεις, τις διαδικτυακές φιλίες, τις εικονικές φάρμες, τις εκ του ασφαλούς επαναστάσεις μας. Τη ζωή που αναλώνεται, μπροστά σε οθόνες, που δεν ζητούν παρά μόνο το χρόνο μας, όχι τη φροντίδα, ούτε τον κόπο μας.
Μεγαλώσαμε και μεγαλώνουμε μια γενιά ανθρώπων που δεν ξέρει να φροντίζει. Που δεν προλαβαίνει να νοιαστεί. Που καταναλώνει προμαγειρεμένα φαγητά, έτοιμες πληροφορίες, βιαστικούς έρωτες. Ζούμε στο βασίλειο του πλαστικού και έχουμε ανακυρήξει βασιλιά το πρόχειρο.

Η Μόμο είναι ο αντίποδας όλων αυτών των πραγμάτων. Είναι ο χρόνο που περνάς ακούγοντας ένα φίλο, είναι ο χρόνος που αφιερώνεις για να φροντίσεις τα λουλούδια στο μπαλκόνι σου, είναι η επίσκεψη στη γιαγιά που ζει μόνη, είναι η ιστορία που θα ακούσεις από ένα ηλικιωμένο στο τρένο, είναι ο χρόνος που θα περάσεις φτιάχνοντας κάστρα με τα παιδιά στην παραλία, επισκευάζοντας μόνος το ποδήλατο που χάλασε, ή βγάζοντας το σκύλο βόλτα μια μέρα με βροχή. Είναι ό,τι κάνει τη ζωή του καθενός μας ξεχωριστή, είναι οι φωτεινές πινελιές μέσα σε ένα κάδρο που θα ήταν διαφορετικά υπερβολικά γκρίζο. Είναι “το ζωντανό σύμβολο που επικυρώνει την ανάγκη του ανθρώπου να αγωνιστεί για ό,τι ανθρώπινο υπάρχει μέσα του”.

Το βιβλίο του Μιχαελ Εντε είναι πια κλασσικό και θα είναι για πάντα. Τουλάχιστον μέχρι και ο τελευταίος άνθρωπος πάνω στη γη να συνειδητοποιήσει ότι ο χρόνος που κυλά είναι ο μεγαλύτερος πλούτος μας. Ο χρόνος που κυλά μοιραζόμενος θα συμπλήρωνα.

Το βιβλίο κυκολφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.




Τρίτη, 21 Οκτωβρίου 2014

Οι άνθρωποι που δεν εννοούσαν να πεθάνουν.

Ο Μύθος του Σίσυφου μέσα από τα λόγια της Μαρίας Αγγελίδου και τις εικόνες της Μυρτώς Δεληβοριά. Ο μύθος του Σίσυφου όπως τον ξέρουμε και όπως ποτέ δεν τον έχουμε ακούσει.
Ο κόσμος των θεών και των ανθρώπων, όπως μας τον δίδαξαν και όπως πότε δεν τον προσεγγίσαμε.
Η ζωή και θάνατος. Η επιλογή και η μοίρα. Η υπέρβαση και η τιμωρία. Η πονηριά και η αλαζονεία. Η αγάπη και η δύναμη. 'Ολα αναμετριούνται, όλα ζυγιάζονται, όλα ταιριάζονται, όλα περνούν μέσα από την ιστορία του Σίσυφου, όπως την έγραψε η Μαρία Αγγελίδου.

Και ο κόσμος ο μικρός ο μέγας, αυτός που ο Σίσυφος ατελεύτητα κουβαλά στις πλάτες τους, εξακολουθεί να είναι γεμάτος, πράγματα και θαύματα, ακόμα κι όταν το φορτίο του βαρύ, σου κόβει τα πόδια. Αρκεί να έχεις ένα χαμόγελο να φωτίζει τις μέρες σου και και μια στοργική φιγούρα να να συντροφεύει τη ζωή σου. Και τότε, κάπως γίνεται και οι άνθρωποι αποκτούν τη δική τους αθανασία και οι άτεγκτοι Θεοί μένουν εκστατικοί, να θαυμάζουν και να απορούν μπροστά στο θαύμα που λέγεται ανθρώπινη θέληση, μπορστά στο θαύμα που λέγεται αγάπη.

Το βιβλίο προτείνεται για ηλικά 6+. Προσωπικά θα έλεγα ότι το βάθος των νοημάτων και ο ποιητικός λόγος δεν συνάδουν με αυτή την ηλικία. Είναι κάτι που το καταλαβαίνει κανείς διαβάζοντας τόσο τον τίτλο, όσο και την περιγραφή της ιστορίας στο οπισθόφυλλο.  Είναι ένα υπέροχο βιβλίο για νεαρούς εφήβους και ενήλικες που επιθυμούν να προσεγγίσουν την ελληνική μυθολογία απο ένα διαφορετικό μονοπάτι.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Πατάκη.


Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

Πετώντας για την Ειρήνη (Θεατρική παράσταση)


Λώτινος Ήλιος με σεβασμό στην παιδική ψυχή, δημιούργησε μια παράσταση σύγχρονη, αλλά παράλληλα παραμυθένια, που προσφέρει στα παιδιά μια πολυδιάστατη θεατρική εμπειρία.
Ψηφιακά σκηνικά, projecting και animation, υπέροχα κοστούμια και η εξαιρετική ζωντάνια με την οποία οι τέσσερις ηθοποιοί ενσαρκώνουν τους ρόλους τους, κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον των παιδιών και των μεγάλων. "

Η παράσταση καταφέρνει να συνδυάσει σε ένα μοντέρνο παραμύθι, στοιχεία από τους μύθους του Αισώπου,την Ειρήνη του Αριστοφάνη, τη λαϊκή μας παράδοση αλλά και τη σύγχρονη τεχνολογία και  να μιλήσει για ένα επίκαιρο φαινόμενο όπως αυτό της ενδοσχολικής βίας. Οι παραδοσιακοί ρόλοι του παραμυθιού, όπως ο παππούς αφηγητής, η κακιά μάγισσα, ο δράκος, η βασιλοπούλα, ο σοφός, διατηρούνται αλλά παρουσιάζονται με τρόπο σύγχρονο, γεγονός που δημιουργεί μια ατμόσφαιρα εξοικείωσης στα παιδιά. Οι συμβολισμοί που χρησιμοποιούνται επίσης καθ' όλη τη διάρκεια της αναζήτησης των ηρώων, αφήνουν χώρο και χρόνο στα παιδιά να τους ερμηνεύσουν κατά την εμπειρία και τον τρόπο που το καθένα διαθέτει, χωρίς  να κάνουν δύσκολη ή απαιτητική την παρακολούθηση της ιστορίας από τα μικρότερα. Άλλωστε αυτή είναι και η μαγική λειτουργία του παραμυθιού: καθένας μπαίνει στο δάσος των νοημάτων του, και απολαμβάνει αβίαστα όση αλήθεια αντέχει.
Mε την "μάγισσα Διχόνοια" και σκηνοθέτιδα
 της παράστασης, Άννα Παπαμάρκου.
Το τραγούδι, η μουσική και η αφήγηση έχουν επίσης σπουδαίο ρόλο στην παράσταση: ξεσηκώνουν, εμπνέουν και συγκινούν. Το απόσπασμα από το ποίημα του Ρίτσου "Ειρήνη" σε συνδυασμό με το βίντεο που έχει επενδυθεί η απαγγελία του, έφερε δάκρυα συγκίνησης στα μάτια μας.
Μια πολύ άρτια καλλιτεχνικά, αισθητικά και νοηματικά παράσταση, ιδανική για παιδιά του δημοτικού που δεν θα αφήσει κανένα ασυγκίνητο.
Πολλά συγχαρητήρια σε όλους τους συντελεστές!

"Πετώντας για την Ειρήνη"
Θέατρο Άλφα
Πατησίων 37, Πολυτεχνείο,Εξάρχεια
Τηλ : 2105238742
Παραστάσεις: Πρωί.: Κυρ. 12 μ.
Καθημερινές για σχολεία
Πληροφρορίες: 2114111110.


Συντελεστές
Παραγωγή: Λώτινος Ήλιος
Κείμενα:                                     Άννα Παπαμάρκου-Λεωνίδας Ψέλτουρας
Σκηνοθεσία:                               Άννα Παπαμάρκου
Μουσική σύνθεση:                    Χρήστος Σταματίου
Μουσική επιμέλεια:                  Ευδαίμων Άμροτος
Κοστούμια:                               Ντομινίκ Ντελκός
Σκηνογραφία/Ενδυματολογία: Απολλωνία Θεοχάρις
Μάσκες:                                   Άννα Παπαμάρκου
Animation:                              Λεωνίδας Ψέλτουρας
Φωτογραφία:                          Studio Κορέσης
Σχεδιασμός αφίσας:               Αντώνης Λέκκος
Παίζουν:                                Μαρία Λογοθέτη,  Άννα Παπαμάρκου,
                                              Βάσια Χρονοπούλου, Διονύσης Μπουρδέκας

Λίγα λόγια για την υπόθεση:
"Τα τρία παιδιά πρωταγωνιστές του έργου ο Σπίθας, η Δροσιά και η Χρύσα μπαίνουν σε μια απίστευτη περιπέτεια. Όλα ξεκινούν όταν η Μάγισσα Διχόνοια φυλακίζει την Πριγκίπισσα Ειρήνη και αποφασίζει να δημιουργήσει  τη «Μεγάλη Αυτοκρατορία της Βίας», ξεκινώντας από τα σχολεία. Τα τρία παιδιά θα βρεθούν στο στόχαστρό της.
Ο Σπίθας, που προσπαθεί να ενταχθεί στο καινούριο του σχολείο. Η Δροσιά, που δεν τον συμπαθεί. Η Χρύσα, που φοβάται να υπερασπιστεί τον Σπίθα και να μιλήσει. Η μάγισσα τους εμπλέκει σε έναν κύκλο βίας και τους φυλακίζει.
Ένα ρομποτάκι, ο Ξερόλας, τα βοηθάει να απελευθερωθούν και τους δείχνει τον τρόπο να χαλάσουν τα σχέδια της Διχόνοιας, αφού πρώτα συνειδητοποιήσουν την κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει και συμφιλιωθούν από καρδιάς. Χρειάζεται όμως, να αναζητήσουν τα τρία μαγικά κλειδιά, που η μάγισσα έχει δώσει να τα φυλάνε, ο πιο Δυνατός, Εκείνος που είδε το Φως και ο πιο Σημαντικός.
Τα παιδιά αποφασισμένα, τα αναζητούν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Στην περιπέτειά τους μπαίνουν σε φανταστικούς κόσμους και πετούν πάνω σε δράκους, μαγικά χαλιά και αγέρηδες με έναν και μόνο στόχο: να απελευθερώσουν την Ειρήνη και να την φέρουν πάλι πίσω στη γη.



Δευτέρα, 13 Οκτωβρίου 2014

Τα 10 δικαιώματα του (μικρού) αναγνώστη.

Στη σελίδα αυτή παρουσιάζονται τα περίφημα "δικαιώματα του αναγνώστη", έτσι όπως τα αποτύπωσε ο Daniel Pennac στο βιβλίο του "Comme un roman (Όπως ενα μυθιστόρημα), Gallimard.
O (μικρός) ανανγώστης έχει διακίωμα:


Οι ενήλικες λοιπόν, έχουμε μία και μόνο σοβαρή υποχρέωση: "να μην κάνουμε παρατηρήσεις στα παιδιά που δεν διαβάζουν, αν πράγματι θέλουμε κάποια στιγμή να το κάνουν"


(πηγή: 1001 δραστηριότητες για να αγαπήσω το βιβλίο, του Φιλίπ Μπρασέρ, εκδ. Μεταίχμιο)



Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Θάλασσα, πες μου...

Θάλασσα, πες μου...τι σε κάνει τόσο όμορφη, αναρωτιέται στο νέο της βιβλίο η Μαριάννα Κουμαριανού και ξεφυλλίζοντας το, παρακολουθούμε ένα παιδί να ψάχνει να βρει την απάντηση.

Να΄ναι το χρώμα της, που αντιφεγγίζει τον ουρανό;
Nα' να τα χρωματιστά κοράλλια που κρύβει στο βυθό της;
Να' ναι τα μυστικά ναυάγια ή οι κρυμμένοι θησαυροί;
Να' ναι η απεραντοσύνη και τα κρυστάλλινα νερά της;

Τι είναι αυτό που κάνει τη θάλασσα τόσο όμορφη, τόσο λυτρωτική, τόσο μυστήρια...
Τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να της γράφουν τραγούδια και ποιήματα, να την ερωτεύονται και να την ταξιδεύουν από άκρη σ' άκρη...

Η απάντηση είναι μέσα της...και μέσα μας.

Τον ποιητικό λόγο της συγγραφέως συμπληρώνει μοναδικά, η καταπληκτική εικονογράφηση της Θέντας Μιμηλάκη, μια από τις πιο όμορφες εικονογραφήσεις με θέμα τη θάλασσα που έχω δει.

Εικόνες που σε ταξιδεύουν και τις νιώθεις να φέρνουν κάτι από τη θαλασσινή μαγεία που περιγράφουν. Μια πραγματικά εξαιρετική δουλειά!

Συγγραφέας: Μαριάννα Κουμαριανού
Εικονογράφος: Θέντα Μιμηλάκη
Εκδόσεις: Παρρησία

Τετάρτη, 8 Οκτωβρίου 2014

Η λευκή απεργία των ροζ Φλαμίνγκο

Ο Βασίλης Παπαθεοδώρου, γράφει “ενα οικολογικό-κοινωνικό θρίλερ βασισμένο σε πραγματικό γεγονός που συνέβη το 2007 στη Γαλλία. Μια ιστορία που καταδεικνύει τη σχέση αλληλεξάρτησης ανάμεσα στον άνθρωπο και στη φύση και στις ολέθριες συνέπειες που μπορεί να επιφέρει σε ένα τόπο η διατάραξη της φυσικής ισορροπίας”.

Στο βιβλίο πρωταγωνιστούν δυο πρόσωπα, γνωστά μας από το βιβλίο “Το μεγάλο ταξίδι της Κινέζικης πάπιας”, οι ερευνητές Πωλ και Λίντσεϋ.
Οι δυο επιστήμονες καλούνται να ερευνήσουν αυτή τη φορά, το φαινόμενο της μαζικής αποχώρησης των Φλαμίνγκο από ένα μοναδικού κάλλους υδροβιότοπο, τη Καμάργκ, όπου τα Φλαμίνγκο ζούσαν και αναπαράγονταν για πολλούς αιώνες.
Το φαινόμενο αυτό θα φέρει αλυσιδωτές συνέπειες στη χλωρίδα και πανίδα της περιοχής και το οικοσύστημα θα διαταραχθεί σε επικίνδυνο βαθμό, καθιστώντας τον τόπο πραγματικό κολαστήριο για τους κατοίκους του.
Και μπορεί να μην βρείτε τη Καμάργκ σε κανένα συμβατικό χάρτη, τα όσα όμως διαδραματίζονται εκεί συμβαίνουν δυστυχώς σε πολλά σημεία του πλανήτη μας.

Οικολογικές οργανώσεις, πολιτικά & οικονομικά συμφέροντα, επιστημονικές αντιπαραθέσεις, αγανακτισμένοι πολίτες, πεινασμένα για θέαμα ΜΜΕ, μια “μάγισσα”, προδότες και προδομένοι, μπλέκονται σε μια συναρπαστική ιστορία μυστηρίου γεμάτη ανατροπές. Μια ιστορία που πολύ γλαφυρά καταδεικνύει πόσο η απληστία και η αλαζονεία του ανθρώπου μπορεί να απειλήσει όχι μόνο τη φύση, αλλά και την ίδια του την ύπαρξη.
Και μπορεί η φύση να αδυνατεί να αμυνθεί στην αλαζονεία του ανθρώπου, μπορεί όμως να την εκδικηθεί, απλά...απεργώντας.

Ένα ακόμα λοιπόν σύγχρονο, με δυνατή πλοκή βιβλίο από τον Βασίλη Παπαθεοδώρου, που τιμήθηκε με το “Βραβείο του Κυπριακού συνδέσμου παιδικού και νεανικού βιβλίου”, που θα απολαύσουν οι νεαροί και όχι μόνο αναγνώστες.

Συγγραφέας: Βασίλης Παπαθεοδώρου
Εικονογράφος: Πέτρος Μπουλούμπασης
Εκδόσεις: Καστανιώτη








Τετάρτη, 1 Οκτωβρίου 2014

Αφορμή για όλα ένα μυρμήγκι

Αφορμή για όλα...ένα μυρμήγκι...μια παρανόηση...ένα ψέμα...οτιδήποτε είναι ικανό να ξυπνήσει μέσα στα παιδιά το φόβο. Και ο φόβος είναι κακός σύμβουλος. Σε βάζει να βλέπεις πράγματα που δεν υπάρχουν, να κάνεις σκέψεις που δεν θα έκανες και πράξεις που δεν θα τολμούσες. Και κυρίως σε στοιχειώνει χειρότερα και από το πιο φοβερό φάντασμα.

Ο λόγος για το μυθιστόρημα της Εύας Κασιάρου, “Αφορμή για όλα ένα μυρμήγκι”, μια ιστορία που με διασκεδαστικό τρόπο, θίγει μια πολύ σοβαρή ιστορία, αυτή του εκφοβισμού, σε μια διάσταση πέρα από αυτή της ενδοσχολικής βίας. Μιλά για τον εκφοβισμό που μπορεί να ασκήσει ένας ενήλικος σε ένα παιδί, εκμεταλλευόμενος την αφέλεια, την αθωότητα ή ακόμα και την περιέργειά του.

Μια όμορφη ιστορία μυστηρίου, που σκιαγραφεί πολύ εύστοχα την συμπεριφορά του παιδιού όταν βρίσκεται υπό ψυχολογική πίεση, και μας κάνει ως γονείς ή εκπαιδευτικούς, να συνειδητοποιούμε την σημασία του να είμαστε δίπλα στο παιδί, να το ακούμε, να μάθουμε να το “διαβάζουμε”, ώστε να μπορέσουμε να κατανοήσουμε τυχόν περίεργα σημάδια στην συμπεριφορά του. Και έτσι με ευαισθησία, διάκριση και καλοσύνη να μπορεσούμε να σταθούμε δίπλα του υποστηρικτικά και όχι επικριτικά.

Μια ιστορία που σε βάζει να σκεφτείς, πως τα αυτονόητα για τους μεγάλους, ίσως είναι αξεπέραστα αδιέξοδα για τα παιδιά. Πως μια μικρή, ασήμαντη, μπορεί και αστεία αφορμή, να σταθεί αιτία ενός μεγάλου μπλεξίματος. Σε κάνει πολύ ουσιαστικά να συνειδητοποιείς την ανάγκη να υπάρχει πάντα ανοιχτή δίοδος επικοινωνίας με το παιδί, ώστε να μπορεί να προστρέχει στην οικογένεια, με την πεποίθηση ότι θα βρει όλη την υποστήριξη που χρειάζεται.

Ένα βιβλίο να διαβαστεί τόσο από μικρούς, για να τους υποψιάσει και να τους δώσει το μήνυμα ότι η οικογένεια, ένας καλός φίλος, ή το σχολείο είναι εκεί για να σταθούν δίπλα σου όταν τους χρειάζεσαι, όσο και από μεγάλους, για να τους δώσει ένα παράδειγμα θετικής αντιμετώπισης στα παραστρατήματα του παιδιού, ακόμα κι όταν έχουν για αφορμή...ένα μυρμήγκι!

Συγγραφέας: Εύα Κασιάρου
Εικονογράφος: Γιώργος Σγουρός
Εκδόσεις: Παρρησία




Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014

Σαν τον σκύλο με τη γάτα

To ταλέντο της Ιωάννας Μπουλντούμη στη συγγραφή αστυνομικών ιστοριών, είναι δεδομένο. Έχουμε λατρέψει τις ιστορίες του Σέλοκ του Σέλινου και τώρα ο νέος της ήρωας, ο Ηρακλής Πουαντιγιέ, ήρθε να συνεχίσει την παράδοση των πολύ καλών ιστοριών αστυνομικού μυστηρίου για παιδιά.

Το βιβλίο “Σαν το σκύλο με τη γάτα”, αποτελεί το πρώτο της σειράς “ Γραφείο Αστυνομικών ερευνών Ηρακλή Πουαντιγιέ”. Σε αυτό η συγγραφέας μας συστήνει τους κεντρικούς της ήρωες, τον επιθεωρητή, Ηρακλή Πουαντιγιέ, ένα ηλικιωμένο σκυλί Δαλματίας τον επονομαζόμενο και “λαγωνικό” και την αχτύπητη βοηθό του, τη γάτα Αγαθή Γαλή.

Οι δυο τους, παρά τις διαφωνίες και τις διαφορές, αποτελούν ένα τρομερό αστυνομικό δίδυμο που η τύχη, η μάλλον η βαρηκοΐα της Αγαθής έφερε κοντά.

Στο πρώτο λοιπόν βιβλίο της σειράς, ο επιθεωρητής και η βοηθός του καλούνται να ανακαλύψουν ποιος έκλεψε το πολύτιμο μενταγιόν της Βαρόνης Φον Τσιουάουα. Ένα έργο δύσκολο, όπως αποδεικνύεται, ακόμα και για ένα τόσο πεπειραμένο ντετέκτιβ όπως ο Ηρακλής Πουαντιγιέ.

Θα καταφέρει ο δαιμόνιος σκύλος να βρει ποιος άπλωσε πατούσα στο κόσμημα της βαρόνης, ή θα χάσει για πάντα τη φήμη του πιο ικανού επιθεωρητή? Μη γελιέστε, η υπόθεση δεν είναι απλή!
Ακονίστε το μάτι, στήστε αυτί, αναλύστε τα στοιχεία, κοιτάξτε βαθιά μέσα στους υπόπτους και ανακαλύψτε μαζί με τον επιθεωρητή όλη την αλήθεια...

Και δεν τελειώσαμε...νέες υποθέσεις απασχολούν ήδη το “λαγωνικό”!
Αναζητήστε το μυστήριο στα ράφια των βιβλιοπωλείων!

Συγγραφέας: Ιωάννα Μπουλντούμη
Εικονογράφος: Κατερίνα Χαδουλού
Εκδόσεις Μεταίχμιο




Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Πολυξένη

Ένα βιβλίο από εκείνα που λέω, παιδικά βιβλία για μεγάλους, ή πως δεν υπάρχουν όρια μεταξύ παιδικής και ενήλικης λογοτεχνίας.
Ένα υπέροχο βιβλίο. Μια τρυφερή ιστορία. Η συγγραφέας, Στέλλα Μιχαηλίδου, αναλαμβάνει να μας συστήσει την Πολυξένη, ένα ευαίσθητο, μοναχικό παιδί, που η διαταραχή λόγου που παρουσιάζει, την κάνει να κλείνεται στον εαυτό της και στον κόσμο της, που είναι γεμάτος φανταστικά πλάσματα, χρώματα και ήχους...

Το βιβλίο είναι γραμμένο ως επί το πλείστον σε τρίτο ενικό. Η συγγραφέας -και κατά συνέπεια ο αναγνώστης- γίνεται παρατηρητής αυτού του ιδιαίτερου παιδιού και προσπαθεί να εξηγήσει αυτά που για τους γύρω του μοιάζουν αλλόκοτα, περίεργα και εξωφρενικά.
Γίνεται η φωνή που το παιδί δεν καταφέρνει να αρθρώσει, η σκέψη που δεν καταφέρνει να εκφράσει. Μας μιλά για τους φόβους του, για την ομορφιά που κρύβει μέσα του, για τον κόσμο που ονειρεύεται, για τους φίλους που το συντροφεύουν, για τα τραγούδια που το κάνουν να λάμπει. 
Μας μιλά για τα παράξενα πουλιά και τα μαγικά πινέλα, για τις χάρτινες βαρκούλες και τα ιπτάμενα σκουφιά. Μας μιλά και για τους ψιθύρους, τα κρυφά γελάκια, τα αποδοκιμαστικά βλέμματα και τα ανυπόμονα λόγια. Μας μιλά για ό,τι κάνει την μικρή Πολυξένη να αισθάνεται παρά-ξενη και μόνη.

Η συγγραφέας μας μιλά, μέχρι η ηρωίδα της να είναι έτοιμη να τραγουδήσει. Ένα τραγούδι ποταμό. Να τραγουδήσει τον εαυτό της στους άλλους. Να τραγουδήσει και να βρει τη κρυμμένη της δύναμη. Να τραγουδήσει και να διώξει το φόβο. Να τραγουδήσει και να πάψει να αισθάνεται αδύναμη, μόνη και πολύ πολύ-ξένη.
Να τραγουδήσει και να μας πει η ίδια τι είναι, τι νιώθει, τι ελπίζει, τι αγαπά, τι την κάνει κομμάτι του μεγάλου μας κόσμου και ταυτόχρονα ξεχωριστή και μοναδική, όπως κάθε παιδί.
Να τραγουδήσει και να λύσει τη σιωπή, όπως λύθηκε η κόκκινη κλωστή δεμένη στις πλεξούδες της και τύλιξε την τάξη και το γαλάζιο τριαντάφυλλο που άνθισε για πάντα στο μάγουλό της.

“ Είμαι δρομέας, είμαι σκυτάλη.
Μικρούλι μήνυμα σ' άδειο μπουκάλι.
Είμαι οι άλλοι, είμαι εγώ.
Νησάκι είμαι σ' ωκεανό.”

Το τραγούδι της Πολυξένης το συγκαταλέγω στις σελίδες με τα πιο όμορφα διαβάσματά μου, ένα από τα πιο όμορφα και τρυφερά ποιήματα που έχω διαβάσει. Θα άξιζε να διαβάσει κανείς το βιβλίο και μόνο για αυτό.

Και λίγα λόγια για την καταπληκτική εικονογράφηση της Πέρσας Ζαχαριά. Μια εικονογράφηση, αέρινη και ντελικάτη που συνοδεύει υπέροχα την ευαίσθητη παρουσία της Πολυξένης. Σε τόνους γαλαζοπράσινους που ταιριάζουν στη μελαγχολία της ηρωίδας μας. Άλλωστε το “μπλε” είναι το χρώμα της μελαγχολίας. Και η Πολυξένη τραγουδάει blues.
Γιατί “blues” σημαίνει, θλίψη, πόνος βαθύς και μοναξιά. Σημαίνει συναισθήματα δυνατά που θα έμεναν ανέκφραστα, αν η μουσική δεν τους έδινε υπόσταση. Σημαίνει ανάγκη να μοιραστείς, να επικοινωνήσεις τον πόνο σου κι έτσι να τον ξορκίσεις. Και αυτός είναι ο τρόπος και το χρώμα που δίνει η Πολυξένη στην εξομολόγηση της.

Συγγραφέας: Στέλλα Μιχαηλίδου
Εικονογράφος: Πέρσα Ζαχαριά
Εκδόσεις: Παπαδόπουλος

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

Μαγικά γενέθλια!


Η "μελισσούλα" μου έκλεισε χθες τα 7 της χρόνια.
Φέτος, θέλησε να γιορτάσει τα γενέθλιά της παρέα με τους αληθινούς, αλλά και κάποιους από τους "χάρτινους φίλους" της.
Την επιθυμία της, καταφέραμε να την πραγματοποιήσουμε με τη βοήθεια της αγαπημένης φίλης και συγγραφέα, Γιώτας Αλεξάνδρου.

'Ετσι ο Αλέκος ταξίδεψε όλο το δρόμο από τη χώρα των παθημάτων, παρέα με τη φίλη του τη Μάνια, που όταν μεγαλώσει θέλει να γίνει μάγος. Φέρανε μαζί τους και μια βαλίτσα γεμάτη μαγικά, γέλια και χρώματα, κι έφτιαξαν την πιο όμορφη γιορτή!

Η Γιώτα με το εξαιρετικό της ταλέντο μάγεψε τα παιδιά και τους μεγάλους και άφησε στις καρδιές μας τις πιο όμορφες αναμνήσεις.  Όσο για τη Μάνια με τον Αλέκο, από χθες βρήκαν πολλούς νέους φίλους!

Ένα μεγάαααααλο ευχαριστώ στη Γιώτα, που τόσο πρόθυμα δέχτηκε να ζωντανέψει τις ιστορίες της για τα παιδιά, και για όλη την αγάπη, το κέφι και την όμορφη διάθεση που μοιράστηκε μαζί μας!
Το μήνυμα και η ζωγραφιά που έφτιαξε η μικρή μου πριν πέσει για ύπνο, είναι και για εκείνη!

Και του χρόνου να είμαστε όλοι γεροί να ξαναγιορτάσουμε.



Η Γιώτα συστήνεται στα παιδιά

Μόλις έφτασε και ο Αλέκος από τη χώρα των παθημάτων!

Να τη και η Μάνια που προσπαθεί να εξεφανίσει
 το μικρό της αδελφό....ανεπιτυχώς....ευτυχώς!


Μια τόσο γλυκιά ηρωίδα...αξίζει να γίνει τούρτα!!!

Γλυκές ευχές στο "μελισσάκι" μας,
 για χρόνια πολλά, μαγικά, φωτεινά και χαρούμενα!




Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Ταξίδι στους μύθους και στις ιστορίες με το Μύθαρο.

   Η  Ακαδημία παραμυθιού Μύθαρος, χάρισε στο παραμύθι το δικό του σπίτι. Ενα χώρο που δίνει ζωή στο παραμύθι μέσα από ομάδες που λειτουργούν βιωματικά με την αφήγηση και την συγγραφή ιστοριών.  Ενα χώρο που καλεί μικρούς και μεγάλους σε ταξίδια απρόσμενα, διασκεδαστικά, όπου συναντάς ήρωες αγαπημένους, αλλά και τον ίδιο σου τον εαυτό.

Στο Μύθαρο  οι μεγάλοι γίνονται παιδιά και τα παιδιά ήρωες του παραμυθιού. Μέσα από δραστηριότητες και σεμινάρια, η Ακαδημία προσφέρει σημαντικά  εργαλεία γνώσεων και τρόπων  που θα  βοηθήσουν επαγγελματίες, γονείς και νέους  να χαίρονται την σχέση  με τον εαυτό τους και με τα παιδιά. Ο Μύθαρος καλεί τα παιδιά να ακούσουν την καμαρούλα γεμάτη παραμύθια, να κάνουν την σκέψη τους παραμύθι και έτσι να εκφράσουν τα συναισθήματα, τους φόβους, τις επιθυμίες και τα όνειρά τους. Τα καλεί να ντυθούν την παραμυθένια τους ταυτότητα και να  γιορτάσουν τα γενέθλιά τους παρέα με φίλους και συντροφιά με ήρωες των παραμυθιών.

Ο Μύθαρος μας προσκαλεί όλους, μικρούς και μεγάλους, να συνταξιδέψουμε, να μοιραστούμε σκέψεις και ιδέες, ελπίδες και όνειρα και να γευθούμε τους καρπούς μιας παραμυθένιας περιήγησης.


www.akadimiaparamithiou.gr  

Διεύθυνση:
Λ.Κηφισίας 180, Χαλάνδρι 15231,
Εμπορικό κέντρο Domus
Τ: +30 210 6711706
F: +30 210 6711706
E: info@akadimiaparamithiou.gr
τηλ: 210-6711706

Δευτέρα, 8 Σεπτεμβρίου 2014

Ανάποδα

"Τα πράγματα δεν τα βλέπουμε όπως είναι, αλλά όπως είμαστε".
Κι έτσι, αν τύχει καμιά φορά και ο κόσμος γυρίσει ανάποδα, θα δούμε τα ίδια πράγματα αλλιώς.
Μια πολύ όμορφη ιστορία και ένα βιβλίο με υπέροχη εικονογράφηση από τις εκδόσεις Ίκαρος. Μια ιστορία για ένα μικρό σκαθάρι που από ατυχία, βρέθηκα να κοιτάει τον κόσμο...ανάποδα.
Ο πρωταγωνιστής ο Μέλιος το σκαθάρι, βιώνει το φόβο του να βρίσκεσαι σε μια κατάσταση άγνωστη, δύσκολη, που σε καθιστά εύκολο στόχο. Μέσα όμως στο φόβο του, βρίσκει το θάρρος να ατενίσει ψηλά και να δει τον κόσμο με μάτια καινούρια. Να αρπάξει την ευκαιρία και μέσα στην κακοτυχία του, να δει την ομορφιά και να στοχαστεί την αξία όσων τον περιβάλλουν. 
Από τις σελίδες του βιβλίου παρελαύνουν παθιασμένα με την τέχνη τους τζιτζίκια, άπληστες ακρίδες, εργασιομανείς μέλισσες, εγωκεντρικές πεταλούδες, πλάσματα που προσπερνούν, που βιάζονται, που αδιαφορούν, που δεν έχουν διάθεση να βοηθήσουν, εκτός κι αν έχουν κάτι σπουδαίο να κερδίσουν. Κι ενώ βιώνει την άρνηση και τη μοναξιά αυτό δεν τον απελπίζει, αλλά αντίθετα τον γεμίζει θέληση να στηριχτεί στις δικές του δυνάμεις και να ορθοποδήσει ξανά. 
Μια ιστορία που σε κάνει να σκεφτείς, ότι τελικά καμιά φορά η ανατροπή γίνεται μια σπουδαία ευακιρία: ευκαιρία να αλλάξουμε, να δοκιμάσουμε τους εαυτούς μας, να ανακαλύψουμε τους αληθινούς μας φίλους, να βρούμε δυνάμεις που δεν ξέραμε καν ότι έχουμε και τελικά να γίνουμε καλύτεροι.
Γιατί σίγουρα στην πορεία επαναφοράς, σε “ορθή” θέση κάτι θα έχουμε δει, κάτι θα έχουμε μάθει, κάτι θα έχουμε νιώσει, που θα μας κάνει να λίγο πιο σοφούς, λίγο πιο πλούσιους σε εμπειρίες από ότι πριν δεχτούμε την όποια δυσάρεστη έκπληξη.

Μια ιστορία που μας προτρέπει να γίνουμε οι ίδιοι, σύμμαχοι και σωτήρες του εαυτού μας, αντί να περιμένουμε τους άλλους να μας σώσουν. Κι αν στο δρόμο βρούμε κι ένα αληθινό φίλο να κοιτάμε μαζί τα ροδαλά σύννεφα στον καλοκαιρινό ουρανό, ε, τότε η ζωή γίνεται ευλογία!

Συγγραφέας: Παπαιωάννου Θοδωρής
Εικονογράφος: Ίρις Σαμαρτζή