Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

Ιζαντόρα Ντακ

Ένα υπέροχο βιβλίο εμπνευσμένο από την ιστορία της μεγάλης χορεύτριας Ιζαντόρα Ντάνκαν.
Ένα βιβλίο για το χορό, για τα όνειρα που οδηγούν στο πεπρωμένο μας, για τις δυσκολίες και την ανάγκη να ανακαλύψουμε τον εαυτό μας.
Η Ιζαντόρα είναι μια όμορφη μπλε πάπια που γεννιέται και μεγαλώνει στη λίμνη των κύκνων. Και αντίθετα με το γνωστό παραμύθι το κύκνου, η Ιζαντόρα είναι πάπια και θα παραμείνει πάπια μέσα σε μια γειτονία κύκνων. Φαντάζει τόσο παράταιρη και άσχημη σε σχέση με τους όμορφους, γεμάτους χάρη κύκνους.
Η Ιζαντόρα έχει ένα όνειρο. Θέλει να γίνει χορεύτρια, Αγαπάει το χορό όσο τίποτα άλλο και είναι διατεθειμένη να δουλέψει σκληρά για να  πετύχει. Όμως το κλασσικό μπαλέτο δεν φτιάχτηκε για εκείνη. Παραπατάει πάνω στις πουέντ και δεν δείχνει κομψή μέσα στις τουτού. Ο δάσκαλός της αναγκάζεται να τη διώξει από το μάθημα. Η Ιζαντόρα δεν θα χάσει τον πόθο της για το χορό. Γιατί δεν χορεύει μόνο με το σώμα της, χορεύει με την ψύχη της πρώτα! Παρακαλάει το δάσκαλο της απλά να παρακολουθεί τις πρόβες και το βράδυ εξασκεί μόνη αυτό που είδε στο μάθημα. Απελευθερωμένη όμως από το βλέμμα των άλλων, η Ιζαντόρα θα ανακαλύψει έναν νέο χορό. Ένα χορό γεμάτο χάρη, απαλλαγμένο όμως από το τυπικό του μπαλέτου. Θα χορέψει ξυπόλυτη, με μεγαλύτερη ελευθερία στις κινήσεις και τη χορογραφία. Και θα σχεδιάσει και τους συμμαθητές της να χορεύουν με τον ίδιο τρόπο. Όταν ανακαλύψουν τα σχέδιά της, θα τη χλευάσουν τόσο, που θα αναγκαστεί, να εγκαταλείψει τη λίμνη των κύκνων. Μόνη και με εφόδιο τα όνειρα της, θα φτάσει σε ένα νέο τόπο, όπου θα γίνει αποδεκτή για αυτό που είναι. Όλοι θα θαυμάσουν την ομορφιά και τη χάρη της. Θα θαυμάσουν τον τρόπο που έχει να μιλά και να αφηγείται με το σώμα της.
Στο συναπάντημα της με τα άλλα πουλιά, μερικά από αυτά γνωστά μας από τα κλασσικά παραμύθια, η Ιζαντόρα θα ανακαλύψει τον εαυτό της και την ανάγκη αποδοχής της διαφορετικότητας της. Το ίδιο όμως θα ανακαλύψουν και οι πρώην συμμαθητές της όταν θα ξαναβρεθούν.
Με τον τρόπο αυτό η Στέλλα Μιχαηλίδου μετά την υπέροχη Πολυξένη, δημιουργεί έναν ακόμη ξεχωριστό χαρακτήρα και περιγράφει το ταξίδι του στους δρόμους της ζωής με λυρισμό, ευγένεια και ένα πικρό κάποιες φορές χιούμορ.

Το βιβλίο κοσμείται από τις υπέροχες ζωγραφιές το Απόστολου Βέττα, οι οποίες είναι γεμάτες χρώμα και κίνηση. Με το μπλε της μελαγχολίας να κυριαρχεί, η εικονογράφηση είναι φωτισμένη από τα θερμά χρώματα του πάθους, σε μια έκρηξη αγάπης για τη ζωή κόντρα σε όλα τα εμπόδια.  Οι αέρινες φιγούρες των πουλιών χορευτών στα εσώφυλλα του βιβλίου και όχι μόνο, αποτελούν εξαιρετικά έργα από μολύβι και μεταδίδουν όλη την ενέργεια των σωμάτων που σκιαγραφούν.
Στο τέλος του βιβλίου ο αναγνώστης θα βρει βιογραφικά στοιχεία από την αντισυμβατική και τραγική ζωή της μεγάλης χορεύτριας Ιζαντόρα Ντάνκαν, της ξυπόλητος χορεύτρια που θεωρείται μητέρα του μοντέρνου χορού.

Διάκριση: «Βραβείο σε Εικονογράφο ή Art Director» για το εξώφυλλο ελληνικού παιδικού και νεανικού βιβλίου στους Απόστολο Βέττα (εικονογράφηση), Σάκη Γεωργιάδη και Εριφύλη Αράπογλου (σχεδιασμός-σελιδοποίηση)

Συγγραφέας: Στέλλα Μιχαηλίδου
Εικονογράφηση: Απόστολος Βέττας
Εκδόσεις: Καλειδοσκόπιο

Τετάρτη, 26 Απριλίου 2017

Καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας, άνοιξη, καλοκαίρι...

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν ένα σπίτι...

Ένα σπίτι μεγάλο και αρχοντικό. Ένα σπίτι που κάποτε έσφυζε από ζωή, μα που τώρα βιώνει την εγκατάλειψη. Που παραητρεί τη φθορά του με πόνο και αξιοπρέπεια και που προχωρά στο σκοτεινό μέλλον του με νοσταλγία.
Και δεν μπορεί παρά να σκεφτείς, πόσο μοιάζουν τα σπίτια με τους ανθρώπους...Πόσο ανάγκη έχει το σπίτι από τον άνθρωπο και ο άνθρωπος από ένα σπίτι. Πόσο αλληλοπροσδιορίζονται οι υπάρξεις τους... Πώς ο άνθρωπος μπορεί να μετατρέψει σε σπίτι τέσσερις τοίχους και πόσο αυτοί οι τέσσερις τοίχοι είναι απαραίτητοι για να μεστώσει ο άνθρωπος, να νιώσει ότι ανήκει.
Και να που το παλιό αρχοντικό γίνεται σπίτι για μια νέα οικογένεια. Μια οικογένεια που το χρειάζεται τόσο, όσο και εκείνο χρειάζεται ανθρώπους. Ανθρώπους να τρέξουν στη σκάλα του, να ανοίξουν τα παραθυρόφυλλά του, να παίξουν στον κήπο του. Τα σπίτια ανθίζουν όταν τα κατοικούν άνθρωποι ζεστοί, τρυφεροί, γεμάτοι νοιάξιμο. Τα σπίτια ζωντανεύουν όταν τα πλημμυρίζουν ανθρώπινες φωνές, μυρωδιές και τραγούδια. Μα μήπως δεν ανθίζουν οι άνθρωποι με τον ίδιο τρόπο; Μήπως δεν ανασταίνονται κάπως έτσι όλες οι καρδιές; Δεν ξανανιώνουν οι άνθρωποι, παρά τα χρόνια τους, με τη φροντίδα, την κουβέντα, την καλοσύνη άλλων ανθρώπων.
Η ιστορία της Αργυρώς Πιπίνη μας λέει πολύ περισσότερα από την ανάγκη του ανθρώπου για μια σταθερή κατοικία. Πολύ περισσότερα από το αδιαμφισβήτητο δικαίωμα του σε ένα χώρο προσωπικό, που θα μπορεί να ζει με ασφάλεια και αξιοπρέπεια και θα μπορεί να στεγάσει τις ελπίδες και τα όενιρά του.  Μας μιλά για την μοναξιά και την εγκατάλειψη. Για το καινούριο, που έρχεται βάναυσα και με ασέβεια πολλές φορές να βάλει στην άκρη το παλιό. Μας μιλά για την μνήμη και την προσφορά. Για τα σπίτια που φτιάχτηκαν για να κατοικούνται και για τους ανθρώπους που προορίστηκαν να αγαπιούνται μέσα σε αυτά. Μας μιλά για τη γενναιοδωρία της ζωής να χαρίζει κάποτε σε σπίτια και ανθρώπους μια νέα ευκαιρία να δουν τους κήπους της αυλής και της καρδιάς τους φροντισμένους, να υποδέχονται με ευγνωμοσύνη το πέρασμα του καιρού...από καλοκαίρι, φθινόπωρο, χειμώνας, άνοιξη, καλοκαίρι...
Υπό αυτό το πρίσμα η ιστορία θα μπορούσε να διαβαστεί και αντίστροφα, ξεκινώντας με το "μια φορά κι ένα καιρό, ήταν ένας άνθρωπος... Γιατί οι άνθρωποι, όπως και τα σπίτια, "αρρωσταίνουν χωρίς ανθρώπους και μαραζώνουν άμα δεν τους φροντίζει κανείς".
Σε αυτή την πολύ προσεγμένη εκδοτικά δουλειά, η εικονογράφηση της Ίριδος Σαμαρτζή, έρχεται να συμπληρώσει το λυρισμό των λέξεων με εικόνες και χρώματα που ξεχειλίζουν φως, και αποπνέουν μια ρομαντική νοσταλγία. 
Το βιβλίο βρβεύτηκε πρόσφατα από τον  Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου - Ελληνικό Τμήμα της ΙΒΒΥ.

Συγγραφέας: Αργυρώ Πίπίνη
Εικονογράφος: 'Ιρις Σαμαρτζή







Τρίτη, 25 Απριλίου 2017

Ο Όγκι & εγώ

“ Μήπως πρέπει να βάλουμε ένα καινούριο κανόνα στη ζωή μας...να προσπαθούμε πάντα να είμαστε λίγο πιο καλοί απ'όσο είναι απολύτως αναγκαίο; (….) Moυ αρέσει πολύ αυτή η φράση, αυτή η αντίληψη, επειδή μου υπενθυμίζει πως σαν ανθρώπινα όντα δε διαθέτουμε μόνο τη δυνατότητα να είμαστε καλοί, αλλά και την ελευθερία να επιλέξουμε πόσο καλοί θέλουμε να είμαστε”.

Ξεκινώ την παρουσίαση του νέου βιβλίου της R. J. Palacio," ο Όγκι & εγώ" με ένα απόσπασμα από το πρώτο της βιβλίο "το Θαύμα", καθώς για μένα είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα τους, πέρα φυσικά από τον Όγκι Πούλμαν, τον πρωταγωνιστή του Θαύματος.
Στο "ο Ογκι & εγώ", παρακολουθούμε τρεις ΘΑΥΜΑσιες ιστορίες, που συμβαίνουν παράλληλα με τα γεγονότα του πρώτου βιβλίου, χωρίς όμως να επηρεάζουν την εξέλιξη των γεγονότων. Οι τρεις αυτές ιστορίες όμως, καταφέρνουν να φωτίσουν την προσωπικότητα των τριών νεαρών πρωταγωνιστών τους και να φέρουν στην επιφάνεια τα κίνητρα, τους φόβους, τις αλλαγές που επέφερε στα παιδιά η γνωριμία και η επαφή τους με τον 'Ογκι.
Καταφέρνουν όμως κυρίως να μιλήσουν για την καλοσύνη. Την καλοσύνη σαν συνειδητή επιλογή.
Την καλοσύνη σαν πράξη και στάση ζωής. Να μιλήσουν για το πόσο καλοί επιλέγουμε να είμαστε.

Ο αντιπαθητικός Τζούλιαν, ο Κρίστοφερ, ο πιο παλιός φίλος του Όγκι, η συμπαθητική Σάρλοτ, όλοι έχουν λόγους να δυσκολεύονται από την παρουσία του Όγκι και όλοι έχουν μια αφορμή να επανεξετάσουν τη στάση τους απέναντί του, απέναντι στο ίδιο τους τον εαυτό, απέναντι στη ζωή και τις αλλαγές που φέρνει. Και οι τρεις νεαροί πρωταγωνιστές, καλούνται να κάνουν επιλογές. Επιλογές κάτω από ασυνήθιστες συνθήκες. Καλούνται να ξεπεράσουν το φόβο. Το φόβο να εκτεθούν, το φόβο να αποκλειστούν, το φόβο να φερθούν με περισσότερη καλοσύνη από όσο είναι απολύτως αναγκαίο. "O φόβος, όμως, δεν μπορεί να σου κάνει μεγαλύτερο κακό απ΄ότι ένα όνειρο. " Υπό αυτό το πρίσμα, καλούνται να ανοίξουν τις καρδιές τους και να αντικρίσουν τις προκλήσεις της νεότητας με θάρρος και αλήθεια. Και αυτό είναι μια σπουδαία νίκη. Από την άποψη αυτή οι τρεις νέες ιστορίες της R.J Palacio είναι τρεις αισιόδοξες, ιστορίες που καταφέρνουν να εξετάσουν με πολύ ουσιαστικό τρόπο " την πολυπλοκότητα της φιλίας, της πίστης, και της συμπόνοιας και - ακόμα περισσότερο- να ανιχνεύσουν τα μακροχρόνια αποτελέσματα της καλοσύνης."

Συγγραφέας: R.J Palacio
Εκδόσεις Παπαδόπουλος

Πέμπτη, 20 Απριλίου 2017

Όλα τα φωτεινά μέρη.

Η Τζέννιφερ Νίβεν, στο πρώτο της νεανικό, crossover μυθιστόρημα.
Θα δανειστώ τον ορισμό του Μάνου Κοντολέοντος σχετικά με αυτό το είδος λογοτεχνίας:
"Τα μυθιστορήματα crossover είναι εκείνα τα λογοτεχνικά έργα που, αν και στηρίζονται σε θέματα που αφορούν τον έφηβο (μερικές φορές ακόμα και ένα παιδί), εντούτοις με τη γλωσσική τους ενσάρκωση και τον εσωτερικό φωτισμό του θέματός τους, μπορούν να κρατήσουν το ενδιαφέρον και ενός ενήλικου αναγνώστη."
Ακριβώς ένα τέτοιο μυθιστόρημα είναι το “'Ολα τα φωτεινά μέρη”. Μια δυνατή, σκληρή, απεγνωσμένη ιστορία ενηλικίωσης, δύο εφήβων, του Θίοντορ κι της Βάιολετ.
Το Θίοντορ που παλεύει με την διπολική διταραχή και ψάχνει κάθε μέρα κάτι να τον κρατήσει ζωντανό και της Βάιολετ που παλεύει να ξεπεράσει την απώλεια της μεγάλης αδελφής της και βιώνει τις μέρες σαν σε φυλακή.
Τα δυο παιδιά θα συναντηθούν στην κορφή το καμπαναριού του σχολείου τους  και δεν μπορείς να πεις με βεβαιότητα ποιος έσωσε ποιον και από τι...
Μια απροσδόκητη φιλία ξεκινά, ανάμεσα στο Θίοντορ, το φρικιό, όπως τον λένε στο σχολείο και την στοχαστική Βάιολετ...μια φιλιά που θα εξελιχθεί σε έρωτα. Όχι έναν εύκολο, χωρίς εσωτερικές αντιστάσεις, χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς απαγορεύσεις έρωτα. Έναν έρωτα δύσκολο, μα και τρυφερό, λαμπερό, μα και βαθιά σκοτεινό, έναν έρωτα που θα τους απογειώσει μα και θα τους συντρίψει. Έναν έρωτα που θα τους φέρει πιο κοντά στην επίγνωση του εαυτού τους, που θα τους βοηθήσει να κοιτάξουν κατάματα τους φόβους τους, μα που δεν θα είναι αρκετός να σώσει τον Θίοντορ από τον εσωτερικό του γκρεμό.

Δυο όμορφοι άνθρωποι σε μια πορεία ενηλικίωσης, δυο έφηβοι στο χείλος της απόγνωσης, μια ιστορία που αφήνει τα σημάδια της, ορατά και αόρατα, στις ψυχές των πρωταγωνιστών. Η παράλληλη αφήγηση των γεγονότων από τον Θίοντορ και από τη Βάιολετ,  καταφέρνει να αναδείξει όλα τα φωτεινά μέρη της καρδιάς, του μυαλού και του χάρτη των δύο νέων, αλλά και να φωτίσει όλα τα σκοτεινά μέρη της ψυχής τους, αγγίζοντας βαθιά και γνήσια το συναίσθημα του αναγνώστη.
Εξαιρετικό και το εξώφυλλο του βιβλίου που κατορθώνει να αποτυπώσει την ουσία της ιστορίας σε μια εικόνα.

Το Όλα τα φωτεινά μέρη αναμένεται να προβληθεί στη μεγάλη οθόνη το 2018, σε παραγωγή των Paula Mazur και Mitchell Kaplan, με πρωταγωνίστρια την Elle Fanning.


Συγγραφέας: Τζέννιφερ Νίβεν
Μετάφραση:Θέμελης Γλυνάτσης
Εικονογράφηση εξωφύλλου: Φωτεινή Τίκκου
Εκδόσεις Πατάκη