Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2013

Η Ιωάννα Μπουλντούμη θυμάται παιδικά καλοκαίρια και προτείνει βιβλία!

Λοιπόν, κλείσε τα μάτια και σκέψου...εσύ παιδί...μια όμορφη καλοκαιρινή μέρα...κράτα την
εικόνα...και πες μας...

Αγαπημένη μυρωδιά: Το νυχτολούλουδο της αυλής του πατρικού σπιτιού μου, μιας και λόγω της αποχής από το σχολείο είχα το ελεύθερο να κοιμάμαι αργά και να την απολαμβάνω…
Αγαπημένη γεύση: Δεν μπορώ να σκεφτώ άλλη από το καρπούζι και το κυπελλάκι παγωτό με το δωράκι στον πάτο (Καραμπόλα νομίζω ότι το έλεγαν).
Αγαπημένο χρώμα: Το καφέ του ξύλου, χειμώνα-καλοκαίρι
Αγαπημένος τόπος: Ο Παράδεισος δεν είναι ούτε τόπος ούτε χρόνος. Είναι η τελειότητα. Ρίτσαρντ Μπαχ. Κι η τελειότητα ήταν η ξεγνοιασιά εκείνων των χρόνων…
Αξέχαστη σκανταλιά: Σε αντίθεση με τώρα, ήταν πολύ δύσκολο τότε να με πείσει κάποιος να κοιμηθώ το μεσημέρι. Κι η αγαπημένη μου, μεσημεριανή πάντα, σκανταλιά ήταν να παίζω τη «φαρμακοποιό». Αράδιαζα όλα τα φάρμακα και καλλυντικά του σπιτιού κι εξυπηρετούσα τους φανταστικούς πελάτες μου. Κι αφού τελείωνα, τα πράγματα έμπαιναν στη θέση τους από την … υπάλληλο του φαρμακείου, δηλαδή τη μαμά!
Αγαπημένο βιβλίο σαν παιδί: Το καπλάνι της βιτρίνας της Άλκης Ζέη, το Ψέμα της Ζωρζ Σαρρή.

Εντάξει, τώρα μπορείς να επιστρέψεις στο σήμερα!
Πρότεινέ μας αγαπημένα βιβλία, για να γεμίσουν οι καλοκαιρινές μέρες των παιδιών, χρώματα, λέξεις και όνειρα!

Προτεινόμενα βιβλία
Πολύ, πολύ, πολύ αγαπημένα μου…

 Το βιβλίο των μεγάλων φιλοσοφικών αντιθέσεων
Oscar Brenifier
Εικονογράφος:  Jacques Despres
Μετάφραση: Φίλιππος Μανδηλαράς
Εκδόσεις Πατάκης
Σελίδες:  80
Για παιδιά 9+ ετών
Από πολύ µικρή ηλικία ανακαλύπτουμε ότι πολλές ιδέες έρχονται σε αντιπαράθεση μεταξύ τους -κι αυτό ακριβώς µας βοηθάει να τις κατανοήσουμε. Το ψηλά είναι το αντίθετο του χαμηλά, το κρύο το αντίθετο του ζεστού, το σκοτάδι το αντίθετο του φωτός. Όσο μεγαλώνουμε μπορούµε πια να αντιληφθούμε έννοιες που είναι πολύ πιο αφηρημένες και πιο περίπλοκες. Παρ’ όλα αυτά, έχουμε ακόμη ανάγκη τις αντιθέσεις, γιατί πάνω σ’ αυτές δομείται το πνεύμα µας και μαθαίνουμε να σκεφτόμαστε. Πώς να αντιληφθεί κανείς το πνεύμα, αν δεν το φέρει σε αντιπαράθεση µε το σώμα, πώς να αντιληφθεί το άπειρο, αν δεν το φέρει σε αντιπαράθεση µε το πεπερασμένο, ή το είναι αν δεν το φέρει σε αντιπαράθεση µε το φαίνεσθαι;  Αυτό το βιβλίο περιέχει δώδεκα ζεύγη αντιθέτων, τα οποία ορίζονται αρχικά µε βάση την αντιπαράθεσή τους, στη συνέχεια συνδέονται µε μια ερώτηση και ακολουθεί ένα συμπέρασμα που δείχνει πώς το καθένα συναρτάται µε το άλλο. Οι εξαιρετικές εικόνες που συνοδεύουν τους συλλογισμούς δίνουν ζωή στις ιδέες, γιατί οι ιδέες τρέφονται από εικόνες – άλλο ένα ζεύγος αντιθέτων.
Το βιβλίο έχει αποσπάσει τα βραβεία Νεανικού Τύπου το 2008 και το Βραβείο Γαλλικής Τηλεόρασης. Ιδανικό για μικρούς και μεγάλους με… ανήσυχα πνεύματα.


Μου έκλεψαν το όνομά μου
Tassies
Εικονογράφηση:  Tassies
Εκδόσεις Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου (ΕΨΥΠΕ)
Σελίδες: 26
Για παιδιά, εφήβους, εκπαιδευτικούς και γονείς
Είναι από εκείνα τα βιβλία που χαίρεσαι όταν τα παίρνεις στα χέρια σου και φυλλομετράς την υψηλή αισθητική τους. Πολύ περισσότερο μάλιστα, όταν τα διαβάζεις. Ένα βιβλίο με θέμα την ενδοσχολική βία, ενταγμένο στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Προγράμματος για την ενδοσχολική βία «Δάφνη». «Το σχολείο μου, η φυλακή μου. Κάθε χρονιά, μια καταδίκη» λέει το παιδί χωρίς όνομα, αφού οι συμμαθητές του τον αποκαλούν «φυτό», «κότα» και άλλα τέτοια. Το κείμενο κινείται σ’ αυτό το μοτίβο – μεστό, περιεκτικό, εξομολογητικό. Οι εικόνες σκοτεινές, τα χρώματα οι πιο σκούρες αποχρώσεις στην παλέτα του βραβευμένου ισπανού συγγραφέα-εικονογράφου. Και τα δύο στοιχεία, μεταφέρουν την ένταση του προβλήματος, σε κάνουν να ανακάθεσαι προβληματισμένος για τα καθημερινά περιστατικά που βιώνουν τα παιδιά και που κι εσύ ίσως βίωσες όταν ήσουν στην ηλικία τους και δεν είχες φωνή να τα εκφράσεις ή δεν υπήρχαν αυτιά να σε ακούσουν και μυαλά να σε καταλάβουν. Το φαινόμενο της ενδοσχολικής βίας είναι υπαρκτό και αφορά μικρούς και μεγάλους, γιατί όπως εύστοχα είπε ο Καναδός επικοινωνιολόγος Marshall McLuhan «Η βία, είτε φυσική είτε ψυχική, είναι μια αναζήτηση της ταυτότητας και του νοήματος. Όσο λιγότερη ταυτότητα, τόσο μεγαλύτερη βία». Η αναζήτηση του νοήματος είναι δουλειά μεγάλων και μικρών.
Ένα εκπληκτικό βιβλίο που δεν πρέπει να λείπει από καμιά βιβλιοθήκη.

 Το μυστικό ημερολόγιο του Κοντορεβιθούλη
Philippe Lechermeier
Εικονογράφηση: Rebecca Dautremer
Μετάφραση: Κλαιρ Νεβέ, Εύη Σιούγγαρη
Εκδόσεις Μεταίχμιο
Σελίδες: 208
Για παιδιά 8-10 ετών
Και μόνο το δίδυμο Λεσερμέϊερ και Ντοτρμέρ αποτελεί εγγύηση. Η κλασσική ιστορία του Κοντορεβιθούλη … αλλιώς, μιας και τα γεγονότα μάς τα διηγείται ο ίδιος ο ήρωας και από το στόμα του βγαίνουν λόγια συγκινητικά, αστεία, σκληρά – όπως συμβαίνει και με κάθε παιδί άλλωστε. Η Μαύρη Πείνα μαστίζει την κοινωνία που ζει ο μικρός και τα 6 αδέλφια του και η κακιά μητριά τους αποφασίζει να τα παρατήσουν στο δάσος. Τη μια φορά τα καταφέρνουν αφού ο Κοντορεβιθούλης αφήνει πίσω του τα βοτσαλάκια, τη δεύτερη όμως τα παιδιά θα μπλεχτούν σε μεγάλες περιπέτειες, παραλίγο μοιραίες. Τελικά όμως, με μπροστάρη το μικροσκοπικό παιδί με τη μεγάλη ψυχή και το απύθμενο χιούμορ, θα καταφέρουν να σώσουν τους εαυτούς τους αλλά και όλους τους συμπολίτες τους από τα δεινά που τους έχουν βρει.
Πολλά επίπεδα ανάγνωσης, δίνει την ευκαιρία στον αναγνώστη ανάλογα με την ηλικία του να κατανοήσει το νόημα πίσω από τις λέξεις. Η ιστορία του Κοντορεβιθούλη είναι παγκόσμια και καταρχήν μας μαθαίνει να είμαστε επινοητικοί και ανοιχτοί στις προκλήσεις της ζωής.

Ευχαριστώ τη συγγραφέα Ιωάννα Μπουλντούμη.
Ας δούμε τώρα, δυο από τα δικά της βιβλία που έχω αγαπήσει!


Οι περιπέτειες του επιθεωρητή Σέλοκ του σέλινου. Εκδόσεις Ψυχογιός
(Δυο τίτλοι: Στα πράσα & Μυστήριο στο υπουργείο εθνικής βιταμίνης)
Είναι δαιμόνιος, ασυμβίβαστος, λίγο γκρινιάρης αλλά πέρα ως πέρα γοητευτικός. Μοιάζει με ήρωα βγαλμένο από τη μεγάλη οθόνη. Εκείνος όμως πρωταγωνιστεί σε μια κουζίνα που φιλοξενεί την Αστυνομική Διεύθυνση Ανατολικής Κηπουρικής. Κυρίες και κύριοι, ο επιθεωρητής Σέλοκ το σέλινο. Με τη βοήθεια της Ομάδας Άμεσης Βράσης, τις ευλογίες του παπα-Στίτσιου, και τα υπονοούμενα μιας βδέλλας μορταδέλας, θα καταφέρει να λύσει τα μυστήρια που συγκλονίζουν την κουζίνα του; Το σίγουρο είναι ότι θα προκαλέσει το γέλιο των αναγνωστών του και ότι θα δώσει άλλη διάσταση στον ψυγειοκαταψύκτη της δικής σας κουζίνας!


Ο ονειροσυλλέκτης, Ψυχογιός
«Λοιπόν, το βλέπεις αυτό το μαγικό κουτί; Είναι το Ονειρόκουτο. Εκεί μέσα μαζεύω τα κακά όνειρα των παιδιών, τα κλειδαμπαρώνω και κρατώ το κλειδί στον κόρφο μου ώστε να μην μπορούν ποτέ να δραπετεύσουν».
Ήταν φθινόπωρο όταν γνωρίστηκαν μέσα στη νύχτα η Φωτεινή και ο Ονειροσυλλέκτης. Εκείνη στον ύπνο της έβλεπε εφιάλτες, εκείνος μπροστά του έβλεπε ένα γενναίο κορίτσι. Η φιλία τους νίκησε το σκοτάδι, το θάρρος νίκησε τους φόβους. Μαζί έζησαν μια απίστευτη περιπέτεια, μια περιπέτεια που θα άλλαζε τη ζωή τους για πάντα.
Τι είναι αληθινό και τι όχι; Από τι είναι φτιαγμένα τα όνειρα – εκείνα που βλέπουμε στον ύπνο μας, αλλά κι εκείνα που ζούμε με τα μάτια ανοιχτά; Μπορούμε κι εμείς να γίνουμε ο Ονειροσυλλέκτης της δικής μας ζωής;
Ένα μυθιστόρημα για τα όνειρα και τους εφιάλτες, για τους φόβους μας και για  την εμπιστοσύνη στον εαυτό μας.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου