Πέμπτη, 1 Σεπτεμβρίου 2011

Ο αλυσοδεμένος ελέφαντας.

Καλό μήνα! Ο Σεπτέμβρης είναι νομίζω λιγάκι για όλους μας, μια άτυπη πρωτοχρονιά. Είναι καιρός ανασύνταξης, ανακατατάξεων, προγραμματισμού και επανατοποθέτησης μας σε πολλά πράγματα. Στη δουλειά, στις σχέσεις μας, στους στόχους μας. Για το λόγο αυτό, διάλεξα σήμερα να σας παρουσιάσω το βιβλίο "Ο αλυσοδεμένος Ελέφαντας" του Χόρχε Μπουκάι, από τις εκδόσεις Opera. Την ίδια ιστορία μπορείτε να τη βρείτε είτε σαν αυτοτελές βιβλίο, είτε σαν μέρος του βιβλίου "Να σου πω μια ιστορία" επίσης του Χόρχε Μπουκάι, επίσης από τις εκδόσεις Opera.
Μια μοναδικά δυνατή ιστορία για ό,τι μας δένει, μας εξαναγκάζει, μας υποδουλώνει και για τον τρόπο να σπάσουμε τα δεσμά, που ίσως δεν είναι τόσο ισχυρά όσο μάθαμε να πιστεύουμε. Ας είναι η ιστορία αυτή έμπνευση και οδηγός για τη "νέα" χρονιά. Παραθέτω ένα μικρό αποσπασμα από την ιστορία:  

"Όταν ήμουν μικρός μου άρεσε πολύ το τσίρκο, και στο τσίρκο μου άρεσαν πιο πολύ τα ζώα.
Μου έκανε τρομερή εντύπωση ο ελέφαντας που, όπως έμαθα αργότερα, είναι το αγαπημένο ζώο όλων των παιδιών.
Στην παράσταση, το θεόρατο ζώο έκανε επίδειξη του τεράστιου βάρους του, του όγκου και της δύναμής του...
Όμως, μετά την παράσταση και λίγο προτού επιστρέψει στη σκηνή, ο ελέφαντας στεκόταν δεμένος συνεχώς σ΄ ένα μικρό ξύλο μπηγμένο στο έδαφος.
Μια αλυσίδα κρατούσε φυλακισμένα τα πόδια του.
Ωστόσο, το ξύλο ήταν αληθινά μικροσκοπικό κι έμπαινε σε ελάχιστο βάθος μέσα στο έδαφος.
Μολονότι η αλυσίδα ήταν χοντρή και ισχυρή, μου φαινόταν ολοφάνερο ότι ένα ζώο που μπορούσε να ξεριζώνει δέντρα με τη δύναμη του, θα μπορούσε εύκολα να λυθεί και να φύγει.
Το θεωρούσα αληθινό μυστήριο.
Μα τι τον κρατάει; Γιατί δεν το σκάει;
Όταν ήμουν πέντε ή έξι ετών ετών πίστευα ακόμα στη σοφία των μεγάλων.
Ρώτησα τότε κάποιον δάσκαλο ,τον πατέρα μου ή ένα θείο μου, για το μυστήριο του ελέφαντα.
Κάποιος μου εξήγησε ότι ο ελέφαντας είναι δαμασμένος.
Έκανα τότε την προφανή ερώτηση: "Κι αφού είναι δαμασμένος, γιατί τον αλυσοδένουν;"
Δε θυμάμαι να πήρα κάποια ικανοποιητική απάντηση.
Με τον καιρό, ξέχασα το μυστήριο του ελέφαντα με το παλούκι, και το θυμόμουν μόνο όταν βρισκόμουν με κάποιους που είχαν αναρωτηθεί κάποτε πάνω στο ίδιο θέμα
Πριν από μερικά χρόνια ανακάλυψα - ευτυχώς για μένα - ότι κάποιος είχε αρκετή σοφία ώστε ν΄ ανακαλύψει την απάντηση...."

Μη διστάσετε να ανακαλύψετε τη συνέχεια του βιβλίου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου