Δύο Πασχαλινά βιβλία που αγαπώ.

Ελληνικό Πάσχα

Δέκα αγαπημένοι συγγραφείς από τον Κύκλο του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου, περιγράφουν ο καθένας με ξεχωριστό τρόπο, μέσα από τις ιστορίες τους το παραδοσιακό ελληνικό Πάσχα.

Ιστορίες αστείες, συγκινητικές, γεμάτες από τις μυρωδιές και τις γεύσεις του ελληνικού Πάσχα, γεμάτες από παιδικά χαμόγελα, τη σοφία των γιαγιάδων και παππούδων, γεμάτες από το πραγματικό νόημα της αυτής της μοναδικής γιορτής για την Ορθοδοξία, που δεν είναι άλλο από την ανάσταση της ίδιας της Αγάπης, μέσα από την προσφορά και τη θυσία.

Συγγραφέας: Διάφοροι

Εικονογράφος: Μις Μόλυβ

Εκδόσεις: Ψυχογιός

Το αναστάσιμο μήνυμα της Ημέρας, μέσα από το βιβλίο.

Μα κάποια στιγμή έπρεπε να σταματήσουν (οι καμπάνες) - η λειτουργία τελείωσε, ο κόσμος πήγε στα σπίτια του με αναμμένες τις λαμπάδες στο χέρι...

" Δεν θα ξαναχτυπήσουμε έτσι, μάνα;"

"Και αύριο και άλλες μέρες...Και κάθε που θα έρχεται η Ανάσταση, εμείς θα τη διαλαλούμε. Μόνο να έχεις υπομονή, μικρή μου. Τώρα πια, ξέρεις..."

"Ξέρω, μάνα. Και σ' αγαπώ πολύ. Όμως αγαπώ και το Πάσχα πάρα πολύ! Δεν σε πειράζει έτσι;"

" Όχι βέβαια, καμπανούλα μου! Και οι δυο μας τ' αγαπάμε, και όλες του κόσμου οι καμπάνες! Και θα είμαστε πάντα η φωνή του Πάσχα εμείς, οι χιλιάδες καμπάνες και τα σήμαντρα του κόσμου!".

Που πήγε το Πάσχα;

Συγγραφέας: Ηλιόπουλος Βαγγέλης
Εικονογράφος: Fedele Chiara
Εκδόσεις: Πατάκη

O Βαγγέλης Ηλιόπουλος, γράφει ένα πραγματικά ξεχωριστό βιβλίο για το Πάσχα.
Η Νάνια, η μικρή γατούλα και πρωταγωνίστρια του βιβλίου, ψάχνει εναγωνίως να ανακαλύψει που πήγε το Πάσχα. Γιατί, για να μπορεί να έρθει, μάλλον από κάπου ξεκινά και κάπου θα θέλει να φτάσει. Έτσι, παρέα με μερικά καλά φιλαράκια, ξεκινά μια περιπλάνηση – αναζήτηση για το που μπορεί να κρύβεται το Πάσχα.
Θα το ψάξει σε φάρμες και  αγρούς, στη μεγάλη πόλη και τις αγορές της, σε καταστήματα με λαμπάδες και παιχνίδια. Θα το ψάξει περπατώντας σε πολύβουους δρόμους, ανάμεσα σε ανθρώπους που ψωνίζουν ασταμάτητα, θα το ψάξει ταξιδεύοντας με το αυτοκίνητο στους συνωστισμένους δρόμους, θα ρωτήσει μεγάλους και μικρούς και τελικά θα το βρεί, -κοίτα σύμπτωση- σε μια μικρή σπηλιά, σαν αυτή της Βηθλεέμ, γεμάτη με την αγάπη των φίλων της και την άγια ζεστασιά που σκορπίζει στην ήρεμη νύχτα  το Φως από τις πασχαλινές λαμπάδες.
Γιατί το Πάσχα, όπως και τα Χριστούγεννα άλλωστε, δεν βρίσκεται στα πλούσια δώρα αλλά στις πλούσιες καρδιές, δεν ξοδεύεται σαν χρήμα αλλά μοιράζεται σαν αγάπη…