Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

Ο Παππούκας Μου

Ο Παππούκας Μου, με Μ κεφαλαίο, δηλωτικό της μεγάλης και ιδιαίτερης αγάπης που το αγόρι της ιστορίας μας μοιράζεται με τον παππού του.  Μια πολύ όμορφη και τρυφερή ιστορία για τη σχέση αγάπης ανάμεσα σε ένα παππού και τον εγγονό του.
Ένας παππούς που μεγαλώνει. Που άλλοτε αισθάνεται μοναξιά, κι άλλοτε γελάει και παίζει σαν μικρό παιδί. Έναν παππού που άλλοτε ξεχνάει, και δεν βλέπει καλά, κι άλλοτε μπορεί να δείξει στο μικρό εγγονό του τα θαυμάσια του κόσμου. Έναν παππού που άλλοτε ταξιδεύει στα πέρατα της φαντασίας, κι άλλοτε ξεχνά που βρίσκεται...Έναν παππού που μεγαλώνει...έναν παππού μοναδικό, όπως είναι ο παππούς για κάθε παιδί.

Η καταλανή συγγραφέας, καταφέρνει με το απλό της κείμενο και τις γεμάτες ζωντάνια εικόνες της, να περιγράψει με ευαισθησία αυτή τη μοναδική σχέση παιδιού - παππού. Αντιμετωπίζοντας με τρυφερό χιούμορ τις αμήχανες στιγμές του παππού, δείχνει σε μεγάλους και μικρούς, ότι ο δρόμος της αγάπης περνά πάντα μέσα από την κατανόηση, την ενσυναίσθηση και το ειλικρινές ενδιαφέρον.

Συγγραφέας/Εικονογράφος:Marta Altes
Εκδόσεις: Keybooks

Τρίτη, 24 Μαρτίου 2015

Μικρά ταξίδια με τη φαντασία του Ιουλίου Βερν.

Ο Αντώνης Παπαθεοδούλου διασκευάζει με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο τις κλασσικές ιστορίες του Ιουλίου Βερν και τις φέρνει στις διαστάσεις των μικρών αναγνωστών. Με την καθοριστική συμβολή της Ίριδος Σαμαρτζή, που με αριστοτεχνικό τρόπο καταφέρνει να μας μεταφέρει στο τόπο και το χρόνο που διαδραματίζονται τα γεγονότα, οι φανταστικές ιστορίες του Βερν, αποκτούν νέα πνοή.
Κάθε ιστορία φέρει τον αυθεντικό της τίτλο, αλλά και έναν υπότιτλο, που είναι ενδεικτικός του τρόπου με τον οποίο ο διασκευαστής, κοιτά τις ιστορίες. "Ο γύρος του κόσμου σε ογδόντα μέρες", φέρει τον υπότιτλο "Ποιος είναι ο πιο πλούσιος", ενώ το "Από τη Γη στη Σελήνη", φέρει τον υπότιτλο "Το κανόνι της ειρήνης".
Ο Αντώνης Παπαθεοδούλου, στο εγχείρημα του αυτό, παίρνει τις ιστορίες του Βερν ως αφορμή για να μιλήσει για κάτι νέο. Επιλέγει να εστιάσει το συγγραφικό του φακό σε μια πτυχή της ιστορίας και να την κάνει άξονα της διήγησης του. Και κάπως έτσι οι ιστορίες του Βερν γίνονται και δικές του.
Η αριστοτεχνική εικονογράφηση της Ίριδος Σαμαρτζή, συνδυάζοντας την ζωγραφική με το κολάζ, συμπληρώνει μοναδικά το κείμενο, που δεν θα ήταν ίδιο χωρίς όλες αυτές τις μικρές, κρυμμένες πολλές φορές λεπτομέρειες που όμως φωτίζουν ή επεκτείνουν όσα ο συγγραφέας λέει ή επιλέγει να μην πει.
Η ζωγραφιές της φωτίζουν όχι μόνο την υπόθεση με νέα στοιχεία, αλλά και την προσωπικότητα των πρωταγωνιστών. Μεταφέρει με μη λεκτικό τρόπο σημαντικά μηνύματα στον αναγνώστη, σχετικά για την εξέλιξη και την κατανόηση της ιστορίας.
Ο Αντώνης Παπαθεοδούλου καταφέρνει να μας προσφέρει κάτι πολύ περισσότερο από μια διασκευή, ή μια σύντομη περίληψη των έργων του Βερν. Καταφέρνει να μας προβληματίσει
Στο γύρο του κόσμου, και μέσα από το διάσημο ταξίδι του Φιλέα Φογκ, αναρωτιόμαστε, πως πραγματικά μετράται ο πλούτος. Σε χρήμα, σε χρόνο, σε εμπειρία, σε αισθήματα, σε ανθρωπιά, ή μήπως σε γενναιότητα. Και τι αξίζει να θυσιάσεις για να κερδίσεις ένα όνειρο. Και μήπως αυτό που μοιράζεις και μοιράζεσαι είναι αυτό που σε πλουτίζει.
Στο βιβλίο Από τη Γη στη Σελήνη, βλέπουμε το διάσημο οπλοποιό Ιμπυ Μπαρμπικέιν, εκείνον που οφείλει τον πλούτο, και τη δόξα του στην ύπαρξη των πολέμων, να αναλογίζεται το αγαθό της Ειρήνης. Και αυτός ο ίδιος άνθρωπος να θέτει στην υπηρεσία του καλού την άριστη γνώση που έχει στην κατασκευή όπλων. Και να αποφασίζει να φτιάξει ένα κανόνι, όχι για να στοχεύσει τους εχθρούς, αλλά για να στοχεύσει τη γνώση και την πρόοδο της ανθρωπότητας. Και να ενώσει κάτω από το τολμηρό του εγχείρημα, να στείλει μια εξερευνητική οβίδα στη Σελήνη, τους ανθρώπους όλου του κόσμου, μα και εκείνον που κάποτε ήταν ορκισμένος αντίπαλός του. 
Και αυτή είναι η μεγάλη νίκη της ειρήνης και της γνώσης, ότι καταφέρνει να ενώσει τους ανθρώπους κάτω από έναν μεγάλο σκοπό. Ο άνθρωπος έχει τη δύναμη να γκρεμίσει και τη δύναμη να χτίσει. Έχει την δύναμη να υποτάξει και τη δύναμη να συνεργαστεί. Και αυτό μπορεί να το κάνει με κάθε μέσο. Ακόμα και ένα κανόνι, μπορεί να γίνει το κανόνι της Ειρήνης, της Γνώσης, της Προόδου. Μέσα από τη μεταφορά της ιστορίας του Βερν ο Αντώνης Παπαθεοδούλου κάνει ξεκάθαρο το μήνυμα ότι δεν είναι υπάρχουν "καλά" και "κακά" μέσα, ούτε πονηρή ή αγαθή γνώση, υπάρχει μόνο ηθικός ή ανήθικος τρόπος να χρησιμοποιήσεις και τα δύο. 
Ένα υπέροχο και εξαιρετικά προσεγμένο εκδοτικό εγχείρημα που ανυπομονούμε να χαρούμε και τους νέους του καρπούς.

Συγγραφέας: Αντώνης Παπαθεοδούλου
Εικονογράφος: Ίρις Σαμαρτζή
Εκδόσεις: Παπαδόπουλος











Δευτέρα, 23 Μαρτίου 2015

Ιστορίες από έναν κόσμο που δεν καταστράφηκε.

Το βιβλίο της Ελένης Μπακογεώργου, καταφέρνει να σε κερδίσει πριν ακόμα το ανοίξεις. Ο αινιγματικός του τίτλος, και το υπέροχο εξώφυλλο της Ίριδος Σαμαρτζή, είναι τα πρώτα που προσέχεις και σε προσκαλούν να πιάσεις και να ξεφυλλίσεις το βιβλίο. Αυτό όμως που τελικά σε κερδίζει είναι οι ίδιες οι ιστορίες, ο τρόπος που η γλώσσα και οι εικόνες τις αφηγούνται.

Πέντε ξεχωριστές ιστορίες, που ενώ μοιάζει αν μην έχουν τίποτα κοινό, μοιράζονται την ίδια "χωροχρονική" καταγωγή. "Συνέβησαν" εκεί ακριβώς, στην καμπή του χρόνου, όπου το φως παλεύει με το σκοτάδι, το καλό με το κακό, ο εγωισμός με την ανιδιοτέλεια, η ομορφιά με την ασχήμια, το πλεονάζον με το ουσιαστικό. ¨Συνέβησαν" τη στιγμή που ενώ ο κόσμος ήταν έτοιμος να χαθεί, ήρθε η αγάπη για να κάνει τον κόμπο να λυθεί, τον κόσμο να σωθεί. Ιστορίες της ύστατη ώρας.
Ιστορίες που αντικρίζουν την άβυσσο, πριν δουν το φως της νέας μέρας να ανατέλλει.
Ήρωες  σε ελεύθερη πτώση, πριν το δίχτυ της αγάπης τους αγκαλιάσει τρυφερά.
Θυσίες που θα έμοιαζαν παράλογες, χωρίς τη μνήμη να της στεφανώνει.
Καθρέφτες που θα έμεναν για πάντα θαμποί, χωρίς τα μάτια της ψυχής να τους κοιτάξουν
Αλήθειες που θα χάνονταν, αν δεν βλάσταιναν στις καρδιές των ανθρώπων.

Με γλώσσα ποιητική και ύφος παρμένο από τις διηγήσεις των παραδοσιακών παραμυθιών, οι ιστορίες της Ελένης Μαπκογεώργου, δεν είναι μόνο αισιόδοξες και καθησυχαστικές, είναι λυτρωτικές.
Και ενώ η φόρμα και οι ήρωες ανταποκρίνονται στα παραμύθια που μια φορά κι έναν καιρό μας έλεγε η γιαγιά μας, κάνοντας το διάβασμα τους ιδιαίτερα οικείο και ευχάριστο για τα μικρότερα παιδιά, τα νοήματα και οι συμβολισμοί, τα μηνύματα της εικονογράφησης, όσα τονίζει και όσα αποσιωπά, κάνουν το βιβλίο ιδιαίτερα ελκυστικό και στα μεγαλύτερα παιδιά. Άλλωστε όλες οι ιστορίες μοιάζουν να μην τελειώνουν. Μοιάζουν σαν επίτηδες να έχουν μια άνω τελεία, που προσκαλεί τον αναγνώστη να τις πάρει και να τις κάνει δικές του, Να τις συνεχίσει με τον τρόπο που του ταιριάζει, να τις διηγηθεί με τον τρόπο που διηγούμαστε ένα όνειρο αποκαλυπτικό. Αυτή την αίσθηση είχα όταν τις διάβαζα, ότι μοιράζομαι ένα όνειρο. Και κει σ΄αυτό το όνειρο, κάποιος μου έβαλε στο χέρι ένα κλειδί, το κλειδί που ξεκλειδώνει τα λόγια τα ανείπωτα και ανοίγει τις πόρτες να εισβάλλουν στη ζωή μας αλήθειες από έναν κόσμο που δεν θα καταστραφεί ποτέ, γιατί η αγάπη πάντα θα τον συντηρεί, πάντα θα τον τρέφει, πάντα θα νικά.

Συγγραφέας: Ελένη Μπακογεώργου
Εικονογράφος: Ίρις Σαμαρτζή
Εκδόσεις: Πατάκη

Τετάρτη, 18 Μαρτίου 2015

Άκου το ρυθμό

Η Μαρία Ρουσάκη γράφει "ένα δυνατό μυθιστόρημα για τις ανθρώπινες σχέσεις και τις μοιραίες αποφάσεις που καθορίζουν το μέλλον μας". Η ιστορία εκτυλίσσεται γύρω από τη δεκαεπτάχρονη Χριστιάννα η οποία, ήδη από τις πρώτες σελίδες του βιβλίου, μαθαίνουμε ότι βρίσκεται στην εντατική δίνοντας μάχη για τη ζωή της.
Πέντε πρόσωπα του στενού της περιβάλλοντος, οικογενειακού και φιλικού, ξετυλίγουν το νήμα της ιστορίας, το καθένα από τη δική του σκοπιά και οπτική και μας αποκαλύπτει μια πτυχή του χαρακτήρα και της ζωής της νεαρής κοπέλας. Τις δικές τους αφηγήσεις διακόπτουν παρένθετες εξομολογήσεις της ίδια της πρωταγωνίστριας, η οποία σαν να παρακολουθεί τον εαυτό της έξω από το σώμα της, μιλά για τα συναισθήματα, το φόβο, την αγωνία της μπροστά σε αυτό που αντιμετωπίζει, αναπολεί και ανακαλεί στη μνήμη της στιγμές από το παρελθόν της που τη σημάδεψαν, προσπαθεί να ισορροπήσει να κρατηθεί από το ρυθμό που η ίδια η ζωή δίνει.
Αν και κεντρικό θέμα του βιβλίου είναι το φαινόμενο των αμβλώσεων στην εφηβική ηλικία, το ουσιαστικό του θέμα είναι η μοναξιά. Η μοναξιά που βιώνουν οι έφηβοι, η αποξένωση από το οικογενειακό τους περιβάλλον, η μοναξιά που οδηγεί σε λάθος παρέες, επιπόλαιους έρωτες, μοιραίες αποφάσεις. Πίσω από τους οξύθυμους, ευμετάβολους, παρορμητικούς, ευαίσθητους, όμως και διψασμένους για αγάπη εφήβους, βρίσκεται πάντα ένας ή περισσότεροι ενήλικες. Που είναι πολύ απασχολημένοι, πολύ εγωκεντρικοί, πολύ βολεμένοι, που δεν έχουν μάθει να ακούν, δεν ξέρουν να διαβάσουν τα σημάδια στην συμπεριφορά των παιδιών τους, που φοβούνται, ίσως και προσποιούνται ότι όλα είναι καλά. Αυτό που αργότερα θα ονομάσουν κεραυνό εν αιθρία, δεν θα είναι τίποτα άλλο από την προαναγγελθείσα καταιγίδα που αρνιόταν να πιστέψουν ότι πλησιάζει.
Μέσα από την περιπέτεια της Χριστιάννας και με αφορμή αυτή, και οι πέντε αφηγητές της ιστορίας, θα αλλάξουν. Θα ωριμάσουν. Θα μεγαλώσουν και θα ζητήσουν συγνώμη. Όχι μόνο από τη Χριστιάννα, αλλά πρώτα και κυρίως από τον ίδιο τους τον εαυτό.

"Ζήτησα συγνώμη και από τον εαυτό μου και τον συγχώρεσα", θα πει η Χριστιάννα. "Άλλωστε ένας χορός είναι η ζωή. Και ένα στραβοπάτημα δε σημαίνει το τέλος της μουσικής. Γι΄αυτο ακόμα χορεύω."

Άκου το ρυθμό
Συγγραφέας: Μαρία Ρουσάκη
Εκδόσεις: Κέδρος

Τρίτη, 17 Μαρτίου 2015

4 χρόνια Αγαπημένα Παιδικά βιβλία!

(photo:cindyholman.com)
Πέρασαν κιόλας τέσσερα χρόνια που μοιραζόμαστε βιβλία. Αυτό το blog ξεκίνησε με αφορμή τα παιδιά μου και μεγάλωσε χάρη στην αγάπη των αναγνωστών και την εμπιστοσύνη των δημιουργών και των εκδοτικών οίκων. Χωρίς τη δική σας και τη δική τους συμβολή δεν θα ήταν ίδια τα πράγματα. Πέτυχα πολλούς από τους στόχους που είχα ξεκινώντας, ενώ άλλοι μένουν ακόμα στο συρτάρι. Αλλά, δεν βιάζομαι. Μαθαίνω και συνεχίζω. Άλλωστε, είναι τόσο όμορφη αυτή η χρωματιστή θάλασσα των παιδικών βιβλίων, που κάνει το ίδιο το ταξίδι, δώρο!

Ας δούμε τώρα τις 10 πιο δημοφιλείς αναρτήσεις της χρονιάς που πέρασε:

1.Τα 10 δικαιώματα του (μικρού) αναγνώστη
http://paidikavivlia.blogspot.gr/2014/10/10.html

2. Tα πιο εύκολα Χριστουγεννιάτικα σπιτάκια!
http://paidikavivlia.blogspot.gr/2014/11/t.html

3. Χριστουγεννιάτικη κατασκευή
http://paidikavivlia.blogspot.gr/2014/11/blog-post_7.html

4. Ανάποδα
http://paidikavivlia.blogspot.gr/2014/09/blog-post_8.html

5. Ο Ευγένιος Τριβιζάς σε νέα Χριστουγεννιάτικα βιβλία.
http://paidikavivlia.blogspot.gr/2014/12/blog-post_10.html

6. Οι γονείς μου
http://paidikavivlia.blogspot.gr/2014/05/blog-post_19.html

7. Βιβλία για τα ψέματα...στ΄αλήθεια!
http://paidikavivlia.blogspot.gr/2014/04/blog-post.html

8. Δωρεάν παιδικά e-books με αφήγηση!
http://paidikavivlia.blogspot.gr/2014/11/e-books.html

9. Μια τρελή τρελή ΑΒ
http://paidikavivlia.blogspot.gr/2014/01/blog-post_15.html

10. Θάλασσα, πες μου
http://paidikavivlia.blogspot.gr/2014/10/blog-post_10.html