Τρίτη, 15 Αυγούστου 2017

Αν θέλεις να δεις φάλαινα

"Αν θέλεις να δεις φάλαινα
χρειάζεσαι πρώτα ένα παράθυρο
και μια μεγάλη θάλασσα..."

Κι έτσι όμορφα και ποιητικά ξεκινάει η ιστορία του αγοριού που ήθελε να δει μια φάλαινα.
Και κάπως έτσι ένα ακόμα βιβλίο προστέθηκε στην λίστα με τα πιο αγαπημένα μας...

Η προσήλωση στο στόχο, η αναγκαιότητα και η γοητεία της αναμονής, οι πειρασμοί, οι αντιπερισπασμοί, τα μεγάλα και μικρά όχι που πρέπει να πεις αν θέλεις να δεις φάλαινα, όλα περνούν μέσα από τις θαυμάσιες εικόνες της Erin Stead, τις τόσο τρυφερές και εύθραστες...
Ο μικρός πρωταγωνιστής της ιστορίας δεν μιλά, μα συμμετέχει στο παιχνίδι των λέξεων και των εικόνων του βιβλίου, παρατηρεί, περιεργάζεται, διστάζει, καμμιά φορά ξεχνιέται, ονειρεύεται, και μαθαίνει να περιμένει...και να περιμένει...
Η γραφή σε δεύτερο πρόσωπο, μοιάζει να απευθύνεται στον κάθε αναγνώστη ξεχωριστά και να τον καλεί σε ένα ταξίδι στα πιο μεγάλα και κρυφά όνειρά του, σε αυτά που ίσως εγκατέλειψε, ή ξέχασε στην πορεία της ζωής και του χρόνου...Σαν μια εσωτερική πυξίδα που τον καλεί να βρει και πάλι τον πιο αληθινό προορισμό του...
Μέσα σε ένα κόσμο που βιάζεται, που σπρώχνει, που ξεχνά, που αναζητά τα εύκολα, η ιστορία της Julie Foglian είναι ένας ύμνος στην τέχνη της παρατήρησης και την αρετή της υπομονής.
Ενα πραγματικά υπέροχο βιβλίο!

Συγγραφέας: Julie Fogliano
Εικονογράφος: Erin Stead
Απόδοση: Θεόφιλος Μπαχτσεβάνης
Εκδόσεις: Νεφέλη

Aξίζει να διαβάστει και η παρουσίαση της Πολυξένης Πέσχου στον Αναγνώστη

Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

Φαρφανέλα

Αυτό, που πάντα κάτι λείπει για να είμαστε ευτυχισμένοι; Που αν το είχαμε θα ήταν όλα διαφορετικά και φυσικά πολύ καλύτερα; Αυτό, που αγνοούμε τα μικρά, υπέροχα θαύματα που συμβαίνουν γύρω μας, γιατί αυτό το κάτι που λείπει, όσο μικρό κι αν είναι, τείνει να γεμίζει το μυαλό μας με την απουσία του; Αυτό λοιπόν συμβαίνει και στη Φαρφανέλα. Που τα έχει όλα, εκτός από ένα μικρό ροζ τσιμπιδάκι...κι όσο γκρινιάζει και στεναχωριέται για αυτό, τόσο χειροτερεύουν τα πράγματα...όλο και περισσότερα πράγματα χάνει...τόσο περισσότερους λόγους βρίσκει να στεναχωριέται...Και είναι η γκρίνια κι η αχαριστία της τόση, που ο μπαμπάς της, ο γλυκός της ο μπαμπάς, τη διώχνει από τη Χώρα που Όλο Χορεύουν. Τη διώχνει για να βρει τον εαυτό της και να επαναπροσδιορίσει τις προτεραιότητες της.

Το βιβλίο των Βλάχου Ελένη  & Δαλαμάγκα Κωνσταντίνου, είναι μια υπέροχη περιπλάνηση στον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου. Ένα ταξίδι στις επιθυμίες. Σε όλα τα ουσιαστικά και ανούσια που συνθέτουν τη ζωή ενός ανθρώπου. Ένα ταξίδι στην ιεράρχηση των επιθυμιών, των προσδοκιών μας από τον εαυτό μας και τους άλλους.

Μια κλιμακωτή ιστορία, που μου θύμισε πολύ την ιστορία με το βάζο που πρέπει να γεμίσεις με τις πέτρες, τα χαλίκια και τελικά την άμμο. Και που αν αρχίσεις από την άμμο θα αφήσεις έξω όλα τα υπέροχα, σημαντικά δώρα της ζωής, αυτά που τείνουμε να θεωρούμε αυτονόητα, αλλά δεν είναι, και θα γεμίζεις την καρδιά σου με μικρές ασήμαντες έγνοιες ή μικρές χαριτωμένες λεπτομέρειες, που όμως δεν κρίνουν την πληρότητα μιας ζωής.

Η Φραφανέλα θα γυρίσει το βάζο της ζωής της ανάποδα, θα κοιτάξει ξανά τον εαυτό της και τον κόσμο στα μάτια, και θα επαναπροσδιορίσει της προτεραιότητες, θα μετρήσει από την αρχή τις ευλογίες της. Και ως δια μαγείας, η ευγνωμοσύνη για τα μικρά και αυτονόητα θα φέρει μεγαλύτερη πληρότητα στη ζωή της, θα της χαρίσει ακόμα και αυτό το μικρό ροζ τσιμπιδάκι που έγινε από την αρχή η αφορμή της δυστυχίας της. Γιατί τα πράγματα δεν τα βλέπουμε όπως είναι, αλλά όπως εμείς είμαστε. Και η ευτυχία είναι επιλογή. Η ευγνωμοσύνη είναι επιλογή. Η αγάπη είναι επιλογή. Κι αν αφήσεις δρόμο στη χαρά, η χαρά θα σε βρει. Γιατί εσύ θα είσαι ικανός να την ανακαλύψεις γύρω σου και μέσα σου.

Συγγραφέας : Βλάχου Ελένη Κ., Δαλαμάγκας Κωνσταντίνος Ν.
Εικονογράφος : Γαλή Σοφία
Εκδόσεις: Πατάκη

Παρασκευή, 21 Ιουλίου 2017

Λόγια δηλητήριο

Ένα συγκλονιστικό μυθιστόρημα, ένα ψυχολογικό θρίλερ, που δεν σε αφήνει να το αφήσεις.
Η ιστορία εκτυλίσσεται γύρω από την Μπάρμπαρα Μολίνα, ένα δεκαεννιάχρονο πια κορίτσι που περνά τα τελευταία τέσσερα χρόνια της ζωής του, στο υπόγειο που την κρατά φυλακισμένη ο απαγωγέας της.
Αποκομμένη από τον κόσμο, η Μπάρμπαρα έχει αναπτύξει μια ιδιαίτερη σχέση με τον απαγωγέα και βιαστή της. Τον μισεί, τον φοβάται, τον χρειάζεται. Εκείνος έχει καταφέρει να την υποτάξει με μια σειρά ψυχολογικών εκβιασμών και με την απειλή της πείνας. Έχει καταφέρει να την κάνει να πιστέψει ότι είναι κακιά, έκφυλη, και ότι κανείς πια δεν νοιάζεται για εκείνη.
Η Μπάρμπαρα ξέρει ότι η οικογένεια της έχει χάσει κάθε ελπίδα να τη βρει και ότι τη θεωρούν νεκρή.
Ταυτόχρονα, πέρα από την εξομολόγηση, τον εσωτερικό μονόλογο της Μπάρμπαρα, παρακολουθούμε και τους υπόλοιπους πρωταγωνιστές της ιστορίας. Την μητέρα της Νούρια που μετά την εξαφάνιση της κόρης της, ζει μια ζωή σαν ζωντανή νεκρή, παραιτημένη από κάθε χαρά και ελπίδα για το μέλλον, τα δίδυμα αδέλφια της που μεγαλώνουν μέσα σε μια εύθραυστη σιωπή, τον πατέρα της Πέπε, που έχει αναλάβει τα ηνία της οικογένειας και χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να κινητοποιήσει τους πάντες με σκοπό να βρεθεί η κόρη του, την καλύτερη της φίλη Εύα, με την οποία απομακρύνθηκαν λίγο πριν την εξαφάνιση της, και τον υπαστυνόμο Λαθάνο, που έχει αναλάβει τις έρευνες όλα αυτά τα χρόνια την εξεύρεσή της και που διανύει την τελευταία του μέρα στη δουλεία πριν βγει στη σύνταξη.

Ένα αναπάντεχο τηλεφώνημα της Μπάρμπαρα στην Εύα, από το τηλέφωνο που ο απαγωγέας ξέχασε στο υπόγειο, είναι η αρχή του τέλους για την αποκάλυψη του δράστη. Η Μπάρμπαρα δεν καταφέρνει παρά να πει μόνο μερικές λέξεις στη φίλης της πριν το σήμα από το κινητό τηλέφωνο χαθεί. Θα είναι όμως αρκετές για να δώσουν μια νέα τροπή στην ιστορία. Μέσα από μια καλά μελετημένη κορύφωση της δράσης, και ενώ παρακολουθούμε το κουβάρι της ιστορίας των χρόνων που προηγήθηκαν της απαγωγής να ξετυλίγεται, μαθαίνουμε λεπτομέρειες για τη ζωή της Μπάρμπαρα και της οικογένειας της, του σχολείου και των φίλων της και συνειδητοποιούμε πως τα λόγια που δεν λέγονται, οι πράξεις που παρερμηνεύονται, τα κλειστά μάτια μπροστά το αυτονόητο, μπορούν να οδηγήσουν ένα νέα άνθρωπο στον αποκλεισμό, στην αίσθηση απομόνωσης και τελικά να τον καταντήσουν υποχείριο ενός βαθιά αρρωστημένου και χειριστικού ανθρώπου.
Κι όταν τελικά τα κομμάτια αυτού του ιδιότυπου παζλ που τελικά συνθέτει την ζωή της Μπάρμπαρα, σιγά σιγά ενώνονται ο αναγνώστης μένει εμβρόντητος με την εξέλιξη της ιστορίας και την αποκάλυψη του δράστη. Και ξαφνικά όλα φωτίζονται. Όλα αποκτούν νόημα.

Δεν είναι μόνο η δράση και η κορύφωση της ιστορίας αυτό που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη. Είναι ο τρόπος που η συγγραφέας χτίζει το ψυχολογικό προφίλ των πρωταγωνιστών της. Πως καταφέρνει να αποτυπώσει τις σχέσεις, τις μεταπτώσεις, τους φόβους, την αγωνία των προσώπων, και ιδιαίτερα τη σχέση της Μπάρμπαρα με τον απαγωγέα της, που μέχρι και την τελευταία στιγμή καταφέρνει να την χειρίζεται, να την ξεγελά, να την γεμίζει ελπίδες...Με χαρακτηριστικό τρόπο η συγγραφέας στηλιτεύει την κοινωνική αδιαφορία, την εθελοτυφλία μπροστά σε ότι το μυαλό αρνείται να αποδεχτεί, την διαστροφή που μπορεί να φορά το πιο ευυπόληπτο προσωπείο και την αδυναμία των ανθρώπων να δουν πίσω και πέρα από αυτό. Και  τελικά την αδιαμφισβήτητη ανάγκη των νέων ανθρώπων να στηρίζονται και να μπορούν να εμπιστευτούν την οικογένειά τους. Το εξώφυλλο του βιβλίου είναι χαρακτηριστικό της ιστορίας, καθώς όλοι μέσα σε αυτή με κάποιο τρόπο και για διαφορετικό λόγο, κρατούν τα μάτια τους κλειστά απέναντι στην παραδοχή της αλήθειας και των στοιχείων που οδηγούν στο δράστη.
Ένα εξαιρετικό βιβλίο για την απομόνωση,την σεξουαλική και ψυχολογική κακοποίηση.

To βιβλίο τιμήθηκε με το Εθνικό Βραβείο Ισπανίας και άλλα σημαντικά βραβεία.

Συγγραφέας: Μάιτε Καράνθα
Εκδόσεις: Κέδρος
Σειρά: Big Bang Books

Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Φεύγει. Έρχεται.

Μια απλή ματιά σε μια, συνηθισμένη πια, ιστορία μετανάστευσης.
Έτσι μας περιγράφει την ιστορία του Μάνου και της Άννα Κοντολέοντος, το οπισθόφυλλο του βιβλίου. Δεν είναι όμως μια απλή ματιά. Είναι μια βαθιά ματιά, σε κάτι που είναι πολύ περισσότερα από μια συνηθισμένη ιστορία μετανάστευσης.
Αυτό που είναι απλό, είναι η γλώσσα. Απλή και περιεκτική. Απλή και φορτισμένη. Μικρές, κοφτές προτάσεις, που σεργιανίζουν ανυπόμονες μέσα στο μυαλό των πρωταγωνιστών και κάποτε εκφράζονται κιόλας.
Δυο παράλληλες ιστορίες που συνθέτουν μια ιστορία αγάπης. Αγάπης βαθιάς. Οικογενειακής. Αγάπης κομμένης στα δυο που μετρά τις μέρες για να ξανασμίξει. Δυο πόλοι που ποθούν να ενωθούν ξανά.
Εννέα πρόσωπα, τρεις οικογένειες, που τις χωρίζει ο χάρτης και τις ενώνει η αγάπη. Πολλές οι αντιθέσεις: βορράς και νότος, ήλιος και βροχή, θλίψη και χαμόγελα. Κοινή η ανυπομονησία, η προσμονή, το νοιάξιμο...Με το μυαλό στο βορρά εκείνοι που έμειναν στο νότο, με τη σκέψη στο νότο εκείνοι που έφυγαν για το βορρά. Οι σκέψεις περιστέρια ταξιδεύουν στο χάρτη, εισβάλουν στα όνειρα και καθορίζουν τις μέρες...τις μέρες μέχρι το σμίξιμο.

Εξαιρετική η εικονογράφηση της Φωτεινής Τίκκου, καταφέρνει να ταιριάξει πολύ εύστοχα, τον τίτλο του βιβλίου με το εξώφυλλό του, και να αποτυπώσει με τη γλώσσα του χρώματος τα συναισθήματα των πρωταγωνιστών. Άνθρωποι σε συνεχή κίνηση, άνθρωποι ντυμένοι ζεστά, ή ανάλαφρα, παράθυρα βροχερά και μπαλκόνια που λούζονται στον ήλιο, μυρωδιές και χρώματα συνθέτουν το "διπολικό" σκηνικό του βιβλίου. Και οι καρδιές πυξίδες, να μας βοηθούν να βρίσκουμε και να επιστρέφουμε πάντα εκεί που υπάρχει αγάπη. Ο μικρός πρωταγωνιστής της ιστορίας, θα φύγει από το Βορρά μόνος, να επισκεφτεί την οικογένεια του στο Νότο. Μα η μισή του οικογένεια θα μείνει πίσω, στο Βορρά...Κι αυτό είναι ένα μικρό αγκάθι που εμένα με πόνεσε στην ιστορία... Μα μήπως η αλήθεια δεν πονάει; Δεν πονούν όλες αυτές οι ηθελημένες ή αθέλητες ιστορίες μετανάστευσης τους πρωταγωνιστές τους; Πονούν οι άνθρωποι που τους χωρίζει ο χάρτης. Από όποια μεριά του χάρτη κι αν κοιτάξεις...

Συγγραφείς: Άννα Κοντολέων - Μάνος Κοντολέων
Εικονογράφηση Φωτεινή Τίκκου
Εκδόσεις Καλειδοσκόπιο





Παρασκευή, 30 Ιουνίου 2017

Το βρήκα! Η μεγάλη εφεύρεση.

Είναι γεγονός πως όποιος ψάχνει, βρίσκει. Είναι αλήθεια όμως και το ότι καμιά φορά όποιος ψάχνει...χάνει!
Η νέα θαυμάσια ιστορία του Θοδωρή Παπαϊωάννου παίζει όμορφα με την έννοια του χρόνου. Του χρόνου που πέρνα, εκείνων που χάνονται μαζί του και όσων έχει αξία να μείνουν. Μιλά για εκείνα που βρίσκουμε στην πορεία της ζωής και εκείνα που χάνουμε. Εκείνα που είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε και εκείνα που πασχίζουμε να κρατήσουμε. Εκείνα που ξεχνάμε και όσα μας ξεχνούν. Για τις προτεραιότητες που βάζουμε, για όσα κρίνουμε σημαντικά και όσα θεωρούμε ασήμαντα.
Η ιστορία φλερτάρει με την έννοια του πρόσκαιρου, του χρηστικού και του μόνιμου. Πρωταγωνιστής, ο όχι τόσο διάσημος ακόμα, εφευρέτης Μάξιμος Φλου. Κλεισμένος στο εργαστήριο του, πασχίζει να ανακαλύψει την μηχανή που βρίσκει όλα τα χαμένα. Βυσθισμένος στον κόσμο του, τον γεμάτο γρανάζια, ελατήρια και βίδες, με μόνη ζωντανή συντροφιά το σκύλο του,το Μέρφι, αυτά που χάνει, είναι περισσότερο από απλά καθημερινά αντικείμενα. Είναι παρέες, είναι έρωτες, είναι αγαπημένες ασχολίες, είναι κομμάτια της ίδιας του της ζωής.  Σε μια αναλαμπή της σκέψης του, ο Μάξιμος θα φωνάξει " το βρήκα"! 'Οχι γιατί βρήκε την μηχανή που βρίσκει τα πάντα, αλλά γιατί κατάλαβε τι έχει χάσει ο ίδιος μέσα στην πορεία του χρόνου, και αποφασίζει να αλλάξει πορεία! Ο Μάξιμος Φλού θα αφήσει τον κόσμο των εφευρέσεων και θα βγει να ανακαλύψει τον γεμάτο θαύματα αληθινό κόσμο! Γιατί ποτέ δεν είναι αργά να πάρεις τη ζωή...αλλιώς! Γιατί τελικά ο Μάξιμος Φλου, "το βρήκε", το νόημα της ζωής! 

Συγγραφέας: Θοδωρής Παπαϊωάννου
Εικονογράφος: Μυρτώ Δεληβοριά
Εκδόσεις: Παπαδόπουλος