Παρασκευή, 2 Δεκεμβρίου 2016

Παπούτσια με φτερά

Ένα βιβλίο με κανονικούς ανθρώπους που επιμένουν να ονειρεύονται...να ψαρεύουν, να γράφουν ποιήματα στα κρυφά, να θυμούνται, να πονούν, να είναι ελεύθεροι, να αγαπούν, να βοηθούν, να αγωνίζονται, να πετούν...
Άνθρωποι της διπλανής πόρτας, άνθρωποι μια γειτονιάς από αυτές που χάνονται, άνθρωποι διαφορετικοί, μοναχικοί, περήφανοι, δημιουργικοί, γεμάτοι όνειρα, και λέξεις και μουσικές και εικόνες που γεφυρώνουν τις διαφορές, γλυκαίνουν τη φτώχεια, απαλύνουν τον πόνο.
Άνθρωποι διαφορετικοί κατοικούν τις σελίδες του βιβλίου. Άνθρωποι που τους ενώνει η ανθρωπιά τους. Η ζεστασιά της φροντίδας του ενός για τον άλλο. Άνθρωποι που στηρίζονται σε ανθρώπους. Και γι' αυτό δυνατοί.  Άνθρωποι με ρίζες γερές στη μνήμη, και γι' αυτό ανίκητοι.
Η Μαρία Παπαγιάννη χτίζει μαι ιστορία μέσα σε μια άλλη ιστορία. Δυο παράλληλοι κόσμοι με συνδετικό κρίκο ένα μικρό κορίτσι. Τη Ρόζα. Τη Ρόζα που ζει με τον ψαρά μπαμπά της σε ένα μικρό υπόγειο, στο βασίλειο των γατών. Τη Ρόζα που αγαπά τις γάτες , τα κατοικίδια αηδόνια, τον Χασίμ, και ζωγραφίζει μαγικά σπιρτόκουτα στον τοίχο του δωματίου της για να δραπετεύει...
Δυο κόσμοι με συνδετικό κρίκο την απώλεια και την μνήμη. Δυο κόσμοι που συναντιούνται σε ένα όνειρο...Μα ποιος μπορεί να πει που αρχίζει το όνειρο και που τελειώνει η πραγματικότητα. Κι αν ένα όνειρο μπορεί να αλλάξει τη ζωή σου, δεν είναι κομμάτι της πραγματικότητας χειροπιαστό; Κι αν ζεις τη ζωή με την ποιητικότητα ονείρου, ποιος μπορεί να αρνηθεί την αλήθεια της;
Η Ρόζα και κάθε Ρόζα, έπρεπε να κολυμπήσει στην Πολιτεία του Βυθού (της) για να ανακαλύψει το θάρρος να αγωνίζεσαι για τα σημαντικά, αυτά που ίσως δεν σε αφορούν άμεσα, - αν υπάρχει στ' αλήθεια κάτι που συμβαίνει και δεν μας αφορά άμεσα -, να βρει τi την πονάει. Να ανακαλύψει τι είναι σημαντικό να θυμάται, και να αναδυθεί για να δώσει μάχες στον πραγματικό κόσμο, στη γειτονιά της. Να υπερασπιστεί τους ανθρώπους της και και το δικαίωμα τους να υπάρχουν ελευθέρα, να επιλέγουν τη ζωή που τους ταιριάζει, να μαζεύουν τα κομμάτια τους και να ριζώνουν ξανά, να κυνηγούν το όνειρο τους, να γίνονται καλύτεροι, να βάζουν τα δικά τους παπούτσια με φτερά και να πετούν... 
Λόγος ποιητικός, παίρνει τις αφορμές του από στίχους μεγάλων ποιητών και πλέκει την ιστορία γύρω τους. Έτσι που μας υπενθυμίζει ότι η ποίηση δεν έχει πατρίδα, ούτε χρόνο και μπορεί να γίνει η γλώσσα να νιώσεις, να τραγουδήσεις, να ονειρευτείς, να αγαπήσεις.  Τα λόγια του Σεφέρη μπορούν να γίνουν η τρυφερή καληνύχτα ενός ψαρά στην κόρη του, οι στίχοι του Λειβαδίτη μπορεί να δώσουν ζωή σε ένα τοίχο, δυο λέξεις της Δημουλά να φέρουν τη ζωή ανάποδα και ένας στίχος της Αγγελάκη Ρουκ να πυροδοτήσει το αύριο. 
Μια ιστορία ανθρώπινη και βαθιά ποιητική. Μια ιστορία για ανθρώπους που αγαπούν την ποίηση. Μια ιστορία ποιητών...αφού ποίηση και ζωή είναι το ίδιο...όπως κάποτε μου έγραψε σε μια αφιέρωση ένας εμπνευσμένος δάσκαλος των μαθητικών μου χρόνων...
Θα ήταν παράλειψη να μην μιλήσω για το εξαιρετικό εξώφυλλο που φιλοτέχνησε η Φωτεινή Τίκκου και που με τόση επιτυχία κατάφερε να αποτυπώσει όλες αυτές τις μικρές λεπτομέρειες που δομούν όμως την ουσία της ιστορίας.
Ένα υπέροχο βιβλίο για παιδιά από 10 ετών, αλλά και ανθρώπους κάθε ηλικίας που αγαπούν την καλή, την πολύ καλή λογοτεχνία. 

Συγγραφέας: Μαρία Παπαγιάννη
Εκδόσεις: Πατάκη




Δευτέρα, 28 Νοεμβρίου 2016

Βραχείες λίστες κρατικών βραβείων παιδικού βιβλίου


Το υπουργείο Πολιτισμού ανακοίνωσε τις βραχείες λίστες για τα Κρατικά Βραβεία Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου, Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου, Εφηβικού -Νεανικού Βιβλίου και Βιβλίου Γνώσεων για παιδιά, στις οποίες κατέληξε η Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Παιδικού Βιβλίου.

Κατηγορία Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου
Κοντολέων Μ. συγγραφέας, Δεληβοριά Μ. εικονογράφος, Στο νησί της Ροδιάςεκδ. Ψυχογιός
Πατσαρός Κ. συγγραφέας, Γρίβας Β. εικονογράφος, Το κουτίεκδ. Μεταίχμιο
Σερέφας Σ. συγγραφέας, Παπαδοπούλου Σ., εικονογράφος, Μήπως είμαι βλάκας; εκδ. Μεταίχμιο
Χαρίτος Κ. συγγραφέας, Σταματιάδη Ν. εικονογράφο, Το τραγούδι του ύπνουεκδ. Μεταίχμιο

Κατηγορία Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου

Celia Chauffrey εικονογράφος, Παππά Ροδούλα συγγραφέας, Μια φορά κι έναν καιρό ένα κλουβίεκδ. Νεφέλη
Ζαχαριά Π. εικονογράφος, Μιχαηλίδου Σ. συγγραφέας, Πολυξένηεκδ. Παπαδόπουλος
Κατσίκα Μάρω, εικονογράφος και συγγραφέας, Το καραβάκι που ήθελε να ταξιδέψει ως την άκρη του κόσμου, εκδ. Καλειδοσκόπιο
Μελισσινού Μ. εικονογράφος, Πιπίνη Α. συγγραφέας, Το δικό τους ταξίδιεκδ. Καλειδοσκόπιο
Μιμηλάκη Θ. εικονογράφος, Κουτσιαρής Β. συγγραφέας, Μη φοβάσαι Κοκκινοσκουφίτσαεκδ. Κόκκινη κλωστή δεμένη
Σαμαρτζή Ι. εικονογράφος, Δαρλάση Α. συγγραφέας, Το παλιόπαιδοεκδ. Πατάκη
Τουλιάτου Σ. εικονογράφος, Αγγέλου Α., Σίνη Ε. συγγραφείς, Πώς να κάνετε έναν ελέφαντα να χορέψει, εκδ. Παπαδόπουλος

Κατηγορία Εφηβικού - Νεανικού Βιβλίου

Κατσαμά Ε., Γορίλλας στο φεγγάριεκδ. Πατάκη
Παπαθεοδώρου Β., Το ημερολόγιο ενός δειλούεκδ. Καστανιώτη
Πιπίνη Α., Η Αλίκη στην πόληεκδ. Πατάκη

Κατηγορία Βιβλίου Γνώσεων για παιδιά

Αγγελίδου Μ., Ιστορίες που τις είπε το φως, εκδ. Μεταίχμιο
Ανδρεάδη Ε., Γίνε πράκτορας του πλανήτη, εκδ. Μεταίχμιο
Βαρουφάκης Γ., Μιλώντας στην κόρη μου για την οικονομίαεκδ. Πατάκη
Τσερόλας Π., Ο Προϊστορικός ζωγράφος (και ένα τερατάκι)εκδ. Κέδρος
πηγή: https://www.efsyn.gr/arthro/vraheies-listes-kratikon-vraveion-paidikoy-vivlioy

Ένα σπίτι για όλους

Ένα πολύ όμορφα εικονογραφημένο βιβλίο για παιδιά από 3 ετών. Ένα πολύχρωμο παραμύθι σε μια πολύ προσεγμένη έκδοση. Φωτεινά χρώματα, ελκυστικά σχέδια, και φυσικά μια ωραία ιστορία.
Μια ιστορία που ξετυλίγεται “Βαθιά στο δάσος”, όπως είναι και ο τίτλος του πρωτότυπου κειμένου. Εκεί λοιπόν, βαθιά στο δάσος, μια μέρα, ένας ποντικός ανακαλύπτει ένα όμορφο, μικρό σπιτάκι και αποφασίζει ότι είναι το ιδανικό μέρος για να μείνει. Σιγά-σιγά, και άλλα ζωάκια περνούν από εκεί και ρωτούν αν μπορούν να μείνουν. "Φυσικά", απαντά το ποντικάκι, "υπάρχει χώρος για όλους!".
Έτσι δημιουργείται μια όμορφη παρέα που μοιράζεται τη χαρά και τη φιλία στο μικρό ξύλινο σπιτάκι με τα εννιά παράθυρα και την κόκκινη εξώπορτα. 
Μέχρι που ένας αρκούδος περνά από κει και θέλει κι εκείνος να μείνει. Μα μπορεί ένα μικρό σπιτάκι, με εννιά μικρούς ενοίκους, να χωρέσει ένα μεγάλο, καφέ αρκούδο;
Δύσκολη απόφαση και ακόμα πιο δύσκολη απάντηση...
Ο Αντώνης Παπαθεοδούλου, που έχει κάνει την απόδοση της ιστορίας, καταφέρνει να μας μεταφέρει τόσο τα συναισθήματα των μικρών ενοίκων, όσο και της μεγάλης καφέ αρκούδας, που τόσο πολύ θέλει να γίνει μέλος αυτής της όμορφης παρέας. Παρακολουθώντας την εξέλιξη της ιστορίας, μεγάλοι και μικροί κατανοούμε ότι ακόμα κι αν όλα πάνε στραβά, όπου υπάρχει θέληση, καλή διάθεση και συνεργασία, υπάρχει πάντα και τρόπος! Τι τρόπος;

Θα το ανακαλύψετε παρέα με τα παιδιά διαβάζοντας αυτό το όμορφο παραμύθι!

Συγγραφέας - Εικονογράφος: Corr Christopher
Εκδόσεις: Παπαδόπουλος

Παρασκευή, 25 Νοεμβρίου 2016

Ο Φύλλος

Ένα υπέροχο, σύγχρονο παραμύθι. Μια ιστορία “περιβαλλοντικής φαντασίας” για τον αρχέγονο δεσμό ανάμεσα στη φύση και τον άνθρωπο. Μια ιστορία για τη σημασία της φιλίας, την σπουδαιότητα της μνήμης, την ομορφιά της ελευθερίας και την ανάγκη σεβασμού της ζωής σε όλες τις εκφάνσεις της.
Παράλληλα αποτελεί ένα λογοτεχνικό δοκίμιο πάνω στο μεγαλείο και την μικρότητα του ανθρώπου. Του ανθρώπου, που κρύβει μέσα του μια πράσινη όαση, μια φτερωτή ψυχή και έναν ωκεανό όνειρα. Αλλά κι εκείνου που φωλιάζει μέσα του ένα άγριο αρπακτικό που διψά για αίμα και κρύβει την ασχήμια του κάτω από το ατσάλινο προσωπείο του εγωισμού.
Η ιστορία του Φύλλου, του μικρού Δενδράνθρωπου, που από το καταφύγιο της φύσης βρέθηκε μόνος και κυνηγημένος στο κολαστήριο μιας μεγαλούπολης, μας αποκαλύπτει τι συμβαίνει όταν ο άνθρωπος ξεχνά την καταγωγή του. Τι γίνεται όταν αποκόπτεται από τις ρίζες του. Όταν αναγκάζεται να απεκδυθεί τα φτερά της ψυχής του. Όταν υψώνει τείχη που κλείνουν τον δρόμο, που άλλοτε τον ταξίδευε στη ελευθερία, στο όνειρο, στη χαρά της συνύπαρξης.
Η αλλοτρίωση του σύγχρονου ανθρώπου, η αποξένωση του από τη φύση, από τον συνάνθρωπο, αλλά και από τον ίδιο του τον εαυτό, είναι το κεντρικό θέμα της ιστορίας. Η ζωή στις μοντέρνες μεγαλουπόλεις, όπου η μοναξιά, ο φόβος και ο θόρυβος, έχουν πάρει τη θέση της συντροφικότητας, της ονειροπόλησης, της δημιουργίας αποτυπώνεται με πολύ άμεσο τρόπο.
Όμως η ιστορία της Έλενας Γλωσσιώτη, γίνεται και μια βαθιά εσωτερική φωνή, Μια φωνή που μας σπρώχνει να ανακαλύψουμε το αληθινό μας πρόσωπο μέσα σε ένα κίβδηλο κόσμο. Είναι μια στιγμή ησυχίας μέσα στη βουή της σύγχρονης πραγματικότητας. Είναι η στάση, απέναντι στην ατελεύτητη κίνηση που δεν οδηγεί κάπου. Είναι η βαθιά γνώση, απέναντι στην επιδερμική πολυπραγμοσύνη του σήμερα.
Μας δίνει όμως και την ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε την βαθιά θεραπευτική επίδραση που έχει η φύση πάνω στον άνθρωπο. Αυτή, που γίνεται τραύμα όταν ο δεσμός των δύο διαταράσσεται. Και ο σύγχρονος άνθρωπος είναι βαθιά πληγωμένος...
Μέσα από την ιστορία του Φύλλου, η συγγραφέας καταφέρνει να φωτίσει ολόκληρη την ανθρώπινη ύπαρξη. Μας δείχνει έναν αυθεντικό τρόπο να ζεις και έναν σπουδαίο τρόπο να πεθαίνεις. Μας αποκαλύπτει πως μοιάζει να σου ανήκει πραγματικά η ζωή που ζεις, αλλά και ο τρόπος και ο τόπος να πεθάνεις. Πως είναι να χαίρεσαι την συνύπαρξη, την καθημερινή ευτυχία που δεν ζητά πολλά για να ανθίσει και έτσι ανώδυνα, ανεπαίσχυντα και ειρηνικά, κάποτε να ριζώνεις στη γη που σε γέννησε, αλλά και στη συνείδηση των απογόνων σου. 
Η ιστορία της είναι ένας καθρέφτης και μια γέφυρα ταυτόχρονα. Να δεις αυτό που είσαι, αυτό που ονειρεύεσαι και δρόμος να το συναντήσεις.
Ένα εξαιρετικό βιβλίο που πολύ δίκαια βρέθηκε ανάμεσα στα 200 καλύτερα παιδικά βιβλία της παγκόσμιας λογοτεχνίας της χρονιάς που τελειώνει.

Συγγραφέας: Ελένη Γλωσσιώτη
Εικονογράφος: Μυρτώ Δεληβοριά
Ενα video που βρήκα πολύ ταιριαστό.
https://vimeo.com/187181616

Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

Ο Καρλ, ο Φριτς και το αυγό της ευτυχίας

Το 1965, ο  Γερμανός Volker Kraft κρέμασε στην μηλιά του κήπου του 18 πολύχρωμα αυγά. Από τότε συνεχώς εμπλουτίζει τη συλλογή του και προσθέτει αυγά με αποτέλεσμα τώρα να φτάνουν τις 10.000!

Με αφορμή αυτή την ιστορία, ο Βασίλης Παπαθεοδώρου, γράφει μια σύγχρονη παραβολή πάνω στο νόημα της ευτυχίας, και μας ωθεί να κατανοήσουμε ότι “τα πράγματα δεν τα βλέπουμε όπως είναι, αλλά όπως εμείς είμαστε.”

Πρωταγωνιστής της ιστορίας, ο μικρός Φριτς, ο εγγονός του Κάρλ, που ξεκίνησε να στολίζει το αυγόδεντρο όταν ήταν ο ίδιος παιδί. Ο Φριτς λοιπόν, μπλέκει σε μια παράδοξη περιπέτεια, ένα κυνήγι ευτυχίας, που έχει τη μορφή ενός μικρού κόκκινου αυγού. Τουλάχιστον αυτό νομίζει ο Φριτς.
Καθώς το μικρό κόκκινο αυγό κατρακύλα από το δέντρο που βρίσκονταν κρεμασμένο, ένα σωρό άνθρωποι προσπαθούν να το κάνουν δικό τους, θεωρώντας ότι είναι το κομμάτι της ευτυχίας που ψάχνουν. Κοινός παρανομαστής όλων των αναζητήσεων η δύναμη. Οι κυνηγοί της ευτυχίας μεταφράζουν την ευτυχία σε δύναμη. Δύναμη που αλλάζει μορφές. Δύναμη είναι η ομορφιά, δύναμη είναι η νίκη, δύναμη είναι να γνωρίζεις το μέλλον, δύναμη είναι ο πλούτος, δύναμη είναι η ηδονή, δύναμη είναι η αγάπη.

Το αυγό με τη συμβολική του έννοια, ως απαρχή της ζωής, αποκτά συμβολική έννοια και μέσα στην ιστορία. Στην παγκόσμια μυθολογία, το αυγό έχει θρέψει Θεούς και Δαίμονες. Έχει γεννήσει Φως και Σκοτάδι. Κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα το περιεχόμενό του. Καθένας διαλέγει να δει, να ελπίσει, αυτό που επιθυμεί να προκύψει από αυτό. Και η δύναμη του αυγού, δρα πολλαπλασιαστικά. Πολλαπλασιάζει ό,τι είναι αυτό που κλείνει μέσα του. Πολλαπλασιάζει την εμμονή, την οργή, το μίσος, το φανατισμό, αλλά και τον έρωτα, τη φιλία, την καλοσύνη...
Έτσι οι κυνηγοί της ευτυχίας, προβάλουν σε αυτό τις επιθυμίες, τις ανάγκες, τις φιλοδοξίες, τα πάθη τους, που τα ονομάζουν ευτυχία τους. Δεν είναι τυχαίο νομίζω που στην ιστορία είναι δυο παιδιά που βλέπουν το αυγό σαν αυτό που είναι. Και που αναφωνούν, όπως άλλοτε έκαναν με τον γυμνό αυτοκράτορα, “είναι ένα αυγό”. Πως μπορεί να μην το βλέπετε! Η ευτυχία είναι ένα αυγό. Ένα αυγό που μοιράζεσαι. ¨Ενα αυγό που χαρίζεις. Ένα αυγό που χορταίνει την πραγματική, αλλά και τη συναισθηματική πείνα κάποιου.

Κι εκείνη ακριβώς τη στιγμή ο Φριτς κατάλαβε τι σημαίνει ευτυχία. Είναι τόσο απλό, την ψάχνουν όλοι, αλλά είναι μπροστά στα μάτια τους. Αρκεί να τα ανοίξουν και να τη δουν. Ευτυχία είναι να κάνεις κάποιον άλλον άνθρωπο χαρούμενο, να του δίνεις χωρίς να περιμένεις ανταπόδοση. Και να είσαι ευχαριστημένος με τα απλά και τα καθημερινά...”

Στο βιβλίο υπάρ­χει παράρ­τημα με το μυθι­στό­ρημα κατάλ­ληλα δια­σκευα­σμένο σε θεα­τρικό για σχο­λι­κές παρα­στά­σεις.


Συγγραφέας: Βασίλης Παπαθεοδώρου
Εικονογράφος: Λίλα Καλογέρη
Εκδόσεις: Καστανιώτη