Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Δωρεάν παιδικά e-books με αφήγηση!

Οι όμορφες ιστορίες γίνονται ακαταμάχητες όταν ζωντανεύουν στα χείλη χαρισματικών αναγνωστών. Στην ιστοσελίδα του Μικρού Αναγνώστη, μπορούμε να ακούσουμε δωρεάν αποσπάσματα ή ολόκληρες ιστορίες αγαπημένων συγγραφέων, διαβασμένες από γνωστούς ταλαντούχους ηθοποιούς, ενώ τις διαβάζουμε παράλληλα γυρνώντας τις σελίδες του ψηφιακού βιβλίου!

Σήμερα, Ημέρα για τα Δικαιώματα του παιδιού, ας επισκεφτούμε το παρακάτω link για να παρακολουθήσουμε και να ακούσουμε το βιβλίο "Όλοι γεννιόμαστε ελεύθεροι" 

Δείτε την πλήρη λίστα των διαθέσιμων βιβλίων, μεταξύ των οποίων και αρκετά Χριστουγεννιάτικα.

Καλή ακρόαση!

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Ο Νικόλας και η Έλλη

Μια πολύ τρυφερή ιστορία, που όπως ας πληροφορεί η συγγραφέας, στηρίζεται σε αληθινό γεγονός.
Η ιστορία του Νικόλα και της Έλλης. Μια διαφορετική ιστορία αγάπης. Ανάμεσα σε ένα άνθρωπο και ένα αγριο ζώο.
Ανάμεσα σε ενα παιδί και ένα ελέφντα.

Ο Νικόλας επισκέπτεται την Έλλη στο ζωολογικό κήπο και η Έλλη απολαμβάνει να τον συναντά.
Ο Νικόλας γίνεται φίλος με την Έλλη και η Έλλη μαθαίνει να αναγνωρίζει τον Νικόλα.
Ο Νικόλας αγαπά την Έλλη και η Έλλη αγαπά τον Νικόλα.

Και επειδή αγαπώ αληθινά σημαίνει συναισθάνομαι, ο Νικόλας καταλαβαίνει ότι η Έλλη είναι λυπημένη. Είναι λυπημένη γιατί είναι μόνη. Βάζοντας τον εαυτό του στη θέση της, αντιλαμβάνεται πως ο εγκλεισμός της και ο βίαιος αποχωρισμός από την οικογένεια της είναι κάτι πολύ σκληρό και αποφασίζει να δράσει. Βάζοντας την ευτυχία της φίλης του, πάνω από τη δική του ανάγκη να την έχει κοντά του, ξεκινά μια εκστρατεία επιστροφής της στο φυσικό της περιβάλλον. Κάνει ότι μπορεί και καταφέρνει να εμπλέξει και άλλους στη δράση του. Ο Νικόλας μας δείχνει πως τελικά αυτό που μετρά, δεν είναι το τελικό αποτέλεσμα της δράσης μας, αλλά η απόφαση να κάνουμε κάτι. Να αφήσουμε τη βολή μας,να παραμερίσουμε τις δυσκολίες και να πράξουμε αυτό που η καρδιά και η λογική μας προστάζει.


Πέρα από τα σαφή φιλοζωικά/ περιβαλλοντικά μηνύματα του βιβλίου, η μεγάλη του αξία έγκειται στην καλλιέργεια της ενσυναίσθησης. Η προτροπή να βάζουμε τον εαυτό μας στη θέση του άλλου, είτε πρόκειται για έναν άλλο άνθρωπο, είτε για οποιοδήποτε πλάσμα της φύσης. Το "μην κάνεις ό,τι δεν θα ήθελες να σου κάνουν", είναι ίσως ο πιο ισχυρός ηθικός νόμος που έχει δοθεί στην ανθρωπότητα. Αν αυτό και μόνο το νόμο σεβόμασταν και εφαρμόζαμε, οι ζωές μας θα ήταν όμορφες, ελεύθερες και απλές. Και αυτόν ακριβώς το νόμο έρχεται πολύ όμορφα να μας θυμίσει η ιστορία του Νικόλα και της Έλλης.

Συγγραφέας: Μαρίνα Μιχαηλίδου - Καδή
Εικονογράφηση: Βασίλης Παπατσαρούχας
Εκδόσεις: Πάργα

Παρασκευή, 7 Νοεμβρίου 2014

Χριστουγεννιάτικη κατασκευή

Μπήκαμε και επίσημα σε εορταστικό κλίμα! Η πρώτη μας Χριστουγεννιάτικη κατασκευή για φέτος είναι γεγονός! Αύριο θα τη δωρίσουμε στη γιαγιά μας!

Θα χρειαστείτε:
28 ρολλά υγείας
1 ρολλό κουζίνας κομμένο στη μέση για "κορμό"
λευκή τέμπερα και πινέλο για να βάψετε τα ρολλά
χρυσόσκονη της σε χρώμα της αρεσκείας σας
Ατλακόλ και πινέλο (ώστε να κολλήσει η χρσυόσκονη)
κόλλα σιλικόνης για να κολλήσετε μεταξύ τους τα ρολλά καθώς και τα σοκολατάκια στη θέση τους
κορδέλα για το αμπαλάζ.

Καλή διασκέδαση!








Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014

Το κόκκινο φόρεμα της Σαβέλ

Ένα από τα βιβλία που αγάπησα πολύ από το πρώτο κιόλας διάβασμα.
Ένα ανεπιτήδευτο βιβλίο, μια ιστορία που ρέει όμορφα και απλά, που διατρέχει τη ζωή της μικρής Σαβέλ σαν ένα ποτάμι που κυλά.
Η Σαβέλ είναι ένα από τα πολλά παιδιά πρόσφυγες, που αναγκάστηκαν βίαια και απρόσμενα να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και τους ανθρώπους που αγαπούν για να μεταφερθούν σε τόπους ξένους. Μόνο της ενθύμιο από τη ζωή που άφησε πίσω, το κόκκινο φόρεμα που της χάρισε η γιαγιά στα γενέθλιά της. 
Κι εδώ έρχεται η εξαιρετική εικονογράφηση της Ντανιέλας Σταματιάδη, που παρά το γνώριμο ύφος της, καταφέρνει κάθε φορά να μας ξαφνιάζει με τον τρόπο που διηγείται τις ιστορίες που της δίνονται.
Η  εικονογράφηση είναι ασπρόμαυρη, με μόνο έγχρωμο στοιχείο το κόκκινο φόρεμα της Σαβέλ. Και είναι τόσο έντονη αυτή η αντίθεση, ανάμεσα στον ασπρόμαυρο, καινούριο κόσμο και το κόκκινο σαν αίμα φόρεμα, όσο δυνατά είναι τα συναισθήματα της μικρής προσφυγοπούλας. Το φόρεμα είναι ό,τι τη συνδέει με το παρελθόν, την πατρίδα, τη ζωή και τα πρόσωπα που αποχωρίστηκε. Αρνείται πεισματικά να το αποχωριστεί, λες κι αυτό θα σήμαινε ότι αποχωρίζεται για πάντα τη ζωή που έζησε. Το φόρεμα κυριαρχεί στην ασπρόμαυρη ζωή της, στο σχολείο, στις ζωγραφιές, στα όνειρά της.. 
Η γραφή είναι τριτοπρόσωπη και μας βάζει στη θέση του παρατηρητή. Σαν να μας σπρώχνει να προσέξουμε, όλες τις μικρές Σαβέλ, που υπάρχουν γύρω μας, στην γειτονιά μας, στο σχολείο των παιδών μας...Η ίδια η Σαβέλ παραμένει μέχρι το τέλος σιωπηλή. 
Όμως ο χρόνος περνά κι έρχεται να δείξει στη Σαβέλ, ότι δεν μπορεί να μένει εγλωβισμένη στο παρελθόν. Η ζωή τρέχει και δεν σταματά μπροστά στην απώλεια. Η απώλεια με τον καιρό γίνεται ρούχο στενό που πρέπει να απεκδυθεί. Το ρούχο της χαράς περιμένει να φορεθεί, τα χέρια της φιλίας να την παρηγορήσουν, το βάλσαμο του παιχνιδιού να τη γιατρέψει. 
Έτσι η Σαβέλ θα καταφέρει να τακτοποιήσει όμορφα το παρελθόν στην καρδιά της και να βγει να συναντήσει τη ζωή που την προσκαλεί.  Κι ο αναγνώστης θα τη δει να του χαμογελά στην τελευταία σελίδα του βιβλίου, με τα μεγάλα καστανά της μάτια να λάμπουν, με φόντο ένα κόσμο διαφορετικό, φιλόξενο όμως και χρωματιστό.

Συγγραφέας: Μαρίνα Μιχαηλίδου - Καδή
Εικονογράφος: Ντανιέλα Σταματιάδη
Εκδόσεις: Πάργα.



Δευτέρα, 3 Νοεμβρίου 2014

Η Εύη όλο χορεύει και χορεύει.

Μετά τον Όλιβερ, η Birgitta Sif, μας συστήνει την Εύη, που όλο χορεύει και χορεύει.

Η Εύη είναι κι αυτή μοναχική και ντροπαλή όπως ο Όλιβερ. Η μεγάλη της αγάπη είναι ο χορός. Χορεύει παντού, με κάθε αφορμή. Ο ρυθμός την παρασέρνει όπως το φύσημα του ανέμου κάνει τα φύλλα να στροβιλίζονται. Τόσο όμορφα, τόσο φυσικά! Η Εύη όλο χορεύει και όλο μεγαλώνει. Και μια μέρα έχει μεγαλώσει τόσο, που καταλαβαίνει ότι τα βλέμματα όλων είναι στραμμένα επάνω της. Κι αυτό την κάνει να νιώσει άβολα. Την κάνει να σταματήσει να χορεύει. Την κάνει να ξεχάσει πόσο πολύ αγαπάει το χορό. Η επιβολή της "κανονικότητας", αποδεικνύεται ισχυρότερη από την αγάπη της για το χορό. Είναι όμως αλήθεια έτσι;

Η Εύη θα χρειαστεί μια, ίσως και δυο μικρές αφορμές, για να θυμηθεί και να καταλάβει ότι δεν αγαπά απλά το χορό, αλλά ότι o χορός είναι κομμάτι του είναι της. Είναι ο τρόπος της να συνδέεται με τον εαυτό της και να επικοινωνεί με τα ζωντανά πλάσματα γύρω της.
Και από τότε η Εύη, όλο χορεύει και χορεύει. Την έχετε προσέξει κι εσείς;



Συγγραφέας: Birgitta Sif
Εκδόσεις: Ίκαρος