Κυριακή, 21 Ιουνίου 2015

Τι έμαθα από τον μπαμπά μου...


...Έμαθα την τιμιότητα. Ακόμα κι αν φαίνεται ότι χάνεις, στο τέλος θα βγεις κερδισμένος.
...Έμαθα την γενναιοδωρία. Το χαμόγελο εκείνων που αγαπάς δεν έχει αντίτιμο.




...Έμαθα ότι οι πράξεις, είναι πιο σπουδαίες από τις λέξεις. Μακάρι να ήμουν καλύτερη μαθήτρια σε αυτό!
...Έμαθα ότι η δουλειά δεν πρέπει να είναι δουλεία, αλλά συναρπαστική περιπέτεια.



...Έμαθα να μην κοιτάω τους άλλους από την κλειδαρότρυπα, αλλά στα μάτια.
...Έμαθα πως τον κόσμο μπορείς να τον κοιτάξεις από διάφορες πλευρές και να είναι όλες όμορφες και εξίσου αληθινές.


...Έμαθα πως πολλές φορές το να σωπαίνεις, είναι πιο αποτελεσματικό από το να (κατα) κρίνεις.
...Έμαθα πως η αγάπη μπορεί να κάνει λάθη, αλλά δεν έχει ποτέ κακή πρόθεση.



Ο μπαμπάς μου δεν είναι τέλειος. ΄Εχει πολλά ελαττώματα και συχνά νευριάζω μαζί του.  Έχει όμως ένα σπουδαίο προτέρημα: είναι αληθινός. Και μεγαλώνοντας βλέπεις ότι η αλήθεια ενός ανθρώπου, η συνέπεια στη στάση και τη συμπεριφορά του είναι οι σταθερές που χρειάζεσαι για να πορευτείς μέσα σε ένα κόσμο που αλλάζει...



...Και η αγάπη...Η συνεπής αγάπη. Η αγάπη που είναι εκεί ό,τι κι αν γίνει... Η αγάπη ίσκιος. Η αγάπη που σε ακολουθεί ανάλαφρη, τόσο φυσικά και τόσο αναπόδραστα όσο και η σκιά σου...
Σ' αγαπώ μπαμπά!

Χρόνια Πολλά!


ΥΓ. Φέτος, άσχετα με το όποιο άλλο δώρο επιλέξουμε να κάνουμε στους μπαμπάδες μας, ας τους πούμε πως νοιώθουμε για εκείνους. Ίσως είναι το πιο πολύτιμο δώρο που μπορούμε να τους κάνουμε...   

Παρασκευή, 19 Ιουνίου 2015

Τα καπέλα της κυρίας Στρουμπίνσκι

Διαβάζοντας το βιβλίο του Χαίντς Γιάνις, θυμήθηκα το βιβλίο της Maya Hanoch "Φτερά", εκεί όπου ένα κορίτσι δοκιμάζει φτερά για να ανακαλύψει τα δικά του. Δυο υπέροχα βιβλία για την αναζήτηση της ταυτότητας, της ιδιαιτερότητας, της ξεχωριστής ομορφιάς του καθενός.
Η ιστορία εκτυλίσσεται στο καπελάδικο της Κυρίας Στρουμπίνσκι, εκεί που ο καθένας, γυναίκα, άντρας ή παιδί, μπαίνει και βγαίνει με το καπέλο που έχει φτιαχτεί αποκλειστικά για εκείνον. Εκεί που δεν μπορείς να πεις αν είναι τα καπέλα επιλέγουν τους ιδιοκτήτες τους ή το ανάποδο.Εκεί που κανένα καπέλο δεν είναι απόλυτα όμοιο με κάποιο άλλο, όπως ακριβώς συμβαίνει και με τους ανθρώπους. 
Το σίγουρο είναι ότι στο καπελάδικο της Κυρίας Στρουμπίνσκι, θα βρει κανείς το καπέλο που ψάχνει ή το καπέλο που τον ψάχνει. Εκεί θα αποκτήσει πρόσωπο για καπέλο. Εκεί θα βρει καπέλα για λυπημένους ή για βιαστικούς, για ερωτευμένους ή αμίλητους...Εκεί υπάρχει πάντα ένα καπέλο για κάθε κεφάλι! Ένα καπέλο που ταιριάζει... γάντι! Ένα καπέλο που αναδεικνύει ή υποδεικνύει, συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του καθενός. Ένα καπέλο που σηματοδοτεί τις σκέψεις ή φανερώνει τα όνειρα του κατόχου του. Ένα καπέλο που δεν είναι απλό εξάρτημα της αμφίεσης εκείνου που το φορά, αλλά αναπόσπαστο μέρος της προσωπικότητάς του. Η εικονογράφηση είναι ονειρική και έχει καταφέρει να αναδείξει με τρόπο ποιητικό το κείμενο. Μοιάζει σαν να παρακολουθείς τα γινόμενα, πίσω από ένα θαμπό, χειμωνιάτικο τζάμι...
Κι όσο για κείνες τις μέρες που κανένα καπέλο δεν "μιλά" και κανένα δεν ταιριάζει, τότε χρειάζεται μόνο μια βόλτα στον καθαρό αέρα, να πάρουν αέρα τα μαλλιά (και τα μυαλά), να δροσιστούν οι σκέψεις και να βρει, ή να επιστρέψει, ή και να αλλάξει κανείς καπέλο στη ζωή (του)!
Συγγραφέας: Χάιντς Γιάνις
Εικονογράφος: Χέλγκα Μπανς
μετάφραση: Μαρία Αγγελίδου 
Εκδόσεις: Μεταίχμιο

Τρίτη, 2 Ιουνίου 2015

Το μικρό λυκάκι

Πόσο μεγάλος είναι αλήθεια ο μεγάλος κακός λύκος; Και είναι πράγματι τόσο ατρόμητος όσο λέει; Αληθεύει ότι λατρεύει το μέλι;  Και  επιτέλους, γίνεται ένα λύκος να φυλάει τα πρόβατα;

Στη σειρά βιβλίων "Το μικρό λυκάκι"  με πρωταγωνιστή ένα μικρό, συμπαθέστατο λυκάκι, ο συγγραφέας και εικονογράφος Αntoon Krings, προτείνει μια διαφορετική ανάγνωση των ιστοριών του κακού λύκου, ανατρέποντας τα στερεότυπα και δίνοντας μια διαφορετική οπτική σε αυτό που φαίνεται ή μάθαμε να θεωρούμε αυτονόητο.
Μπλέκοντας και συνθέτοντας στοιχεία των κλασσικών παραμυθιών καταφέρνει να δημιουργήσει ένα οικείο περιβάλλον στο παιδί αναγνώστη και ταυτόχρονα να φωτίσει πλευρές της ιστορίας και της προσωπικότητας των πρωταγωνιστών που αλλάζουν τα δεδομένα. Η δομή και η απλότητα των ιστοριών, δίνει την ευκαιρία στο παιδί να ταυτιστεί με τους ήρωες και να αναγνωρίσει στοιχεία του εαυτού του σε αυτούς, καλλιεργώντας έτσι την ενσυναίσθησή του.
Μέσα από τις τρεις ιστορίες της σειράς, το μικρό λυκάκι, οι φίλοι του και μαζί τους κι εμείς, μαθαίνουμε την αξία της φιλίας, της προσφοράς, της αλληλεγγύης, αλλά και του σεβασμού στην προσωπικότητα και στον προσωπικό χώρο του άλλου,  με ένα τρόπο φυσικό, διασκεδαστικό και αβίαστο. Όπως πρέπει δηλαδή να γίνεται με κάθε ιστορία που σέβεται τον αναγνώστη της. Ιδανική σειρά για παιδιά προσχολικής ηλικίας.

Το μικρό λυκάκι...
α. και οι μέλισσες
β.και ο κακός ο λύκος
γ. και η βοσκοπούλα

Συγγραφέας/Εικονογράφος Antoon Krings
Μετάφραση/απόδοση: Φίλιππος Μανδηλαράς
Εκδόσεις : Παπαδόλουλος
Ηλικία: +4

Τετάρτη, 27 Μαΐου 2015

H μαύρη πεταλούδα.

Μια ιστορία για τη διαφορετικότητα, τη φιλία, την αυταπάρνηση, τη συγνώμη. Μια ιστορία που μας θυμίζει πολύ το κόσμο που ζούμε.
Η χώρα που ζουν οι μαύρες πεταλούδες μαστίζεται από ξηρασία, πείνα και αρρώστια.
Η μητέρα της μικρής μαύρης πεταλούδας, λίγο πριν πεθάνει την ξορκίζει να εγκαταλείψει τον τόπο τους και να αναζητήσει μαι νέα "πατρίδα", να γλυτώσει από το χαμό.
Η μικρή μαύρη πεταλούδα, θα υπακούσει στην τελευταία επιθυμία της μητέρας της και θα φύγει σε αναζήτηση μια καλύτερης μοίρας. Θα περάσει τόπους άγνωστους, άγριους, έρημους. Θα νιώσει τις δυνάμεις και το κουράγιο της να την εγκαταλείπουν...μα θα τα καταφέρει.
Θα φτάσει σε ένα τόπο πλούσιο, γεμάτο χρώματα, χρώματα που πρώτη φορά στη ζωή της έβλεπε. Ένα τόπο γεμάτο πολύχρωμα λουλούδια και...πολύχρωμες πεταλούδες. " Μα δεν είναι όλες οι πεταλούδες μαύρες" θα αναρωτηθεί η μικρή πεταλούδα. " Μα δεν υπάρχουν μαύρες πεταλούδες, θα πει το μικρό πεταλουδάκι που πρώτο θα τη συναντήσει. Δυο κόσμοι γνωρίζονται και έρχονται σε επαφή. Την αθωότητα των παιδιών όμως και την φυσική αποδοχή της διαφορετικότητας, έρχεται να καταστρέψει η καχυποψία, ο φόβος και η αποδοκιμασία των μεγάλων. "Να φύγεις να γυρίσεις στον τόπο σου, Θα πουν. Δεν θέλουμε να γεμίζει το πλούσιο λιβάδι μας μαύρες πεταλούδες που θα ρουφήξουν όλους τους χυμούς απ' τα λουλούδια μας κι εμείς θα μείνουμε νηστικοί. Εμπρός τι περιμένεις. Δρόμο"

Κι αν νομίζετε ότι σας θύμισε κάτι αυτή η στιχομυθία, καλώς νομίζετε. Θα ακούσετε γύρω σας, στα σχολεία, στα λεωφορεία, στα καφενεία, τέτοιες δηλώσεις αποστροφής και φόβου για κάποια άλλα πλάσματα που φροντίζουμε πολύ γρήγορα να τους κόψουμε τα φτερά, τα φτερά της ελπίδας με τα οποία πέταξαν (όσα τα κατάφεραν) από τις χώρες του πολέμου και της πείνας για να κυνηγήσουν το όνειρο μιας καλύτερης ζωής.
Δεν θα σας πω τη συνέχεια της ιστορίας. Όχι γιατί δεν έχει σημασία, αλλά γιατί η εξέλιξη κάθε τέτοιας ιστορίας, εξαρτάται από το ποιος και αν κάποιος θα σταθεί δίπλα στις μαύρες πεταλούδες όλου του κόσμου. Κάθε τέτοια ιστορία μπορεί να έχει τόσες παραλλαγές, τόσο ευτυχισμένο ή άσχημο τέλος, όσο συμπονετικοί ή σκληροί μπορούν να γίνουν οι πρωταγωνιστές της...και από τις δυο πλευρές.
Μια "παιδική"ιστορία, με μεγάλα και σπουδαία μηνύματα που αξίζει να διαβαστεί από τον καθένα μας και να γίνει αντικείμενο συζήτησης μέσα στις τάξεις.

Δευτέρα, 25 Μαΐου 2015

H γιαγιά μου η κλέφτρα

Πολύ τρυφερή και συγκινητική ιστορία. Αλλά και αστεία και έξυπνη.
Η πολύτιμη σχέση μιας γιαγιάς και του εγγονού της. Του εγγονού της που τη βαριέται αφόρητα, που μισεί τη μανία της να μαγειρεύει μόνο λάχανο (σε ό,τι εκδοχή μπορεί κανείς να φανταστεί), που σιχαίνεται το scrable που εκείνη θέλει συνεχώς να παίζουν και που θεωρεί τις Παρασκευές που πρέπει να περάσει μαζί της, σαν την μεγαλύτερη αγγαρεία του κόσμου. Καλά, ίσως μεγαλύτερη αγγαρεία θεωρεί τους ballroom χορούς που λατρεύουν οι γονείς του, και που γίνονται αιτία να περνάει κάθε Παρασκευή μαζί της. Την αγαπάει όμως, δεν θέλει να την πληγώσει. Κι έτσι μια ακόμα μερίδα λαχανόσουπας θα εκτοξευτεί από το παράθυρο, όταν εκείνη δεν κοιτάει.

Όλα αυτά όμως θα αλλάξουν όταν ο Μπεν ανακαλύπτει τυχαία στην κουζίνα της ένα κουτί γεμάτο με πολύτιμα κοσμήματα. Και στην ερώτηση του που στο καλό τα βρήκε, η γιαγιά θα "αναγκασθεί" να του εξομολογηθεί, ότι στα νιάτα της υπήρξε διάσημη κλέφτρα κοσμημάτων, παγκοσμίου βεληνεκούς. Κι όσο το ενδιαφέρον του Μπεν μεγαλώνει, τόσες περισσότερες συναρπαστικές ιστορίες από τα νιάτα της θα του διηγείται η γιαγιά. Και ο Μπεν θα αναρωτιέται πως τόλμησε να θεωρήσει τη γιαγιά του βαρετή, όπως τους άλλους γέρους. Και όταν η γιαγιά, του αποκαλύψει ότι το όνειρό της ήταν να κλέψει τα κοσμήματα του Στέμματος, η φαντασία του Μπεν θα πάρει φωτιά. Ναι, θα βοηθήσει τη γιαγιά να το κάνει και θα αποδείξει και στους γονείς του πόσο σπουδαίος είναι.
Τα σχέδια τους χαλά το γεγονός ότι η γιαγιά μπαίνει ξαφνικά στο νοσοκομείο. Μόλις όμως διαβεβαιώσει τον εγγονό της ότι όλα είναι εντάξει με την υγεία της, το σχέδιο παίρνει σάρκα και οστά και βρίισκονται οι δυο τους, με στολές κατάδυσης να κολυμπούν σε ένα παλιό σωλήνα αποχέτευσης, που ο μικρός ανακάλυψε χάρη στη μανία του με τα υδραυλικά. Αυτό που θα συναντήσουν φτάνοντας στην αίθουσα των κοσμημάτων και αφού βέβαια πρώτα η γιαγιά αποκοίμισε τους φρουρούς με κέικ σοκολάτας, δεν το περίμεναν ποτέ.

Όπως και ο μικρός Μπέν(ι) δεν περίμενε πόσο πολύ θα (ξαν)αγαπούσε τη γιαγιά του, πόσο θα τη θαύμαζε, και πόσο συναρπαστική θα την έβρισκε. Και αυτό που κυρίως δεν περίμενε, είναι πόσο πολύ θα του έλειπε, πόσο θα νοσταλγούσε τις στιγμές που έζησαν μαζί αλλά κι εκείνες που η προκατάληψη του δεν τον άφησε να χαρεί και κυρίως πόσο αυτή η περιπέτεια που του χάρισε θα έμενε χαραγμένη στην καρδιά του για πάντα.
Και αν είσαι νέος (και διαβάζεις αυτό το βιβλίο) σκέψου να παίξεις Σκράμπλ με ένα ηλικιωμένο. Ή να του φέρεις ένα σακουλάκι καραμέλες. Τους αρέσει να πιπιλίζουν μια καραμελίτσα μια στο τόσο. "Και να θυμάσαι στο εξής ότι εμείς οι ηλικιωμένοι δεν είμαστε ποτέ βαρετοί. Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα σε εκπλήξουμε", είπε η δεύτερη, πραγματικά διάσημη γιαγιά της ιστορίας μας και σήκωσε τη φούστα της για να αποκαλύψει σε όλη τη χώρα το βρακί της με τη σημαία του κράτους!

Συγγραφέας: Ντέιβιντ Ουάλιαμς
Εικονογράφος: Τόνι Ρος
Εκδόσεις: Ψυχογιός
Ηλικία: 9+